Βιβλική λέξη «παρακαλέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

παρακαλῶ [parakalō, parakalo, Parakalō]

Μετάφραση

en: I appeal, I urge, I exhort, urge, beseech, I beg
jp: 懇願する, 勧める, 勧めます, 私は懇願する, 私は勧める, お願いします
ru: умоляю, прошу, я умоляю, убеждаю

Μορφολογία

γένος: -
χρόνος: ενεστώτας
αριθμός: ενικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 353
Αριθμός λέξεων: 19
Επαναλήψεις λήμματος: 96
Λήμμα: παρακαλέω

Τυχαίοι στίχοι

Α Κορ. 4:16
παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε
παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε
Φλμ. 1:9
διὰ τὴν ἀγάπην μᾶλλον παρακαλῶ, τοιοῦτος ὢν ὡς Παῦλος πρεσβύτης, νυνὶ δὲ καὶ δέσμιος Χριστοῦ Ἰησοῦ —
διὰ τὴν ἀγάπην μᾶλλον παρακαλῶ, τοιοῦτος ὢν ὡς Παῦλος πρεσβύτης, νυνὶ δὲ καὶ δέσμιος Χριστοῦ Ἰησοῦ —
Α Πε. 2:11
Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς·
Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς·
Α Κορ. 1:10
Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα, ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ
Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα, ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ
Β Κορ. 10:1
Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τῆς πραΰτητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ, ὃς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν, ἀπὼν δὲ θαρρῶ εἰς ὑμᾶς·
Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τῆς πραΰτητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ, ὃς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν, ἀπὼν δὲ θαρρῶ εἰς ὑμᾶς·

παρακαλέω [parakaleō] — to plead/comfort Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

παρακαλέω, -ῶ,
[in LXX chiefly for נחם ni., pi. ;]
1. to call to one, call for, summon: Act.28:20 (R, mg.; R, txt., entreat); hence (of the gods: Dem., Xen., al.), to invoke, call on, beseech, entreat: τ. πατέρα μου, Mat.26:53 τ. κύριον, 2Co.12:8 in late writers (Polyb., Diod., al.; rarely in LXX; in π., see Deiss., LAE, 176.14), also of men: absol., Phm 9; with accusative, Mat.8:5, Mrk.1:40, Act.16:9, al.; with inf., Mrk.5:17, Luk.8:41, Act.8:31, al.; before ἵνα (see M, Pr., 205, 208), Mt 14"36, Mrk.5:18, Luke.8:31, al.
2. to admonish, exhort: absol., Luk.3:18, Rom.12:8, 2Ti.4:2, al.; with accusative, Act.15:32, 1Th.2:11, Heb.3:13, al.; id. before inf., Act.11:23, Rom.12:1, Php.4:2, 1Th.4:10, al.; before ἵνα (see M, Pr., l.with), 1Co.1:10, 2Co.8:6, 1Th.4:1, al.
3. to cheer, encourage, comfort (Plut., LXX: Jb 43, Isa.35:3, Sir.43:24, al.): with accusative, 2Co.1:6, Eph.6:22, Col.2:2, al.; id. before ἐν, 1Th.4:18 διά, 2Co.1:4 pass., Mat.5:4, Luk.16:25, Act.20:12.
SYN.: παραμυθέω (cf. M, Th., 25). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

παρακαλέω [parakaleō] — to plead/comfort Liddell–Scott–Jones, LSJ

παρακᾰλέω,
Attic dialect future -καλῶ, later -καλέσω[LXX]:—call to one, [Refs 5th c.BC+]
II call in, send for, summon, [Refs 5th c.BC+]; invoke the gods, τοὺς θεούς [Refs 4th c.BC+]; περὶ τούτου τὸν θεόν (as medical adviser) [Refs 2nd c.AD+]; τὸν Ἐνυάλιον [Refs 5th c.BC+] —passive, παρακαλούμενος καὶ ἄκλητος, 'vocatus atque non vocatus', [Refs 5th c.BC+]; παρακαλουμένη ἀμύνειν being called upon to ward off, [Refs 5th c.BC+]
II.2 summon one's friends to attend one in a trial, π. τοὺς φίλους [Refs 4th c.BC+]; π. τινάς call them as witnesses, [Refs 5th c.BC+]:—middle, uncertain in [Refs 4th c.BC+] —passive, παρακεκλημένοι summoned to attend at a trial, [Refs 4th c.BC+]
II.2.b summon a defendant into court, in passive, [Refs 2nd c.AD+]
II.3 invite, ἐπὶ δαῖτα [Refs 5th c.BC+]; εἰς (variantἐπὶ) θήραν [Refs 5th c.BC+]; ἐπὶ τὸ βῆμα π. invite him to mount the tribune, [Refs 4th c.BC+]
II.4 appeal to, τινὰ περὶ γῆς [Refs 2nd c.AD+]
III exhort, encourage, τάξις τάξιν παρεκάλει [Refs 5th c.BC+]: with infinitive, [Refs 5th c.BC+]:—passive, [Refs 5th c.BC+]
III.2 comfort, console, τοὺς πενθοῦντας [LXX]:—passive, [NT]
III.3 excite, τινὰ ἐς φόβον [Refs 5th c.BC+]; incite, π. καὶ παροξύνειν ἐπί.. [Refs 4th c.BC+] G.; of things, foment, φλόγα [Refs 5th c.BC+]
IV demand, require, ὁ θάλαμος σκεύη π. [Refs] —passive, τὰ παρακαλούμενα proposals, demands, Philipp. cited in [Refs 4th c.BC+]
V beseech, entreat, [Refs 2nd c.BC+]; π. τινὰ ἵνα..[NT+2nd c.AD+]; ὅπως.. [NT+2nd c.AD+]
VI passive, relent, πρός, ἐπί τινι, towards a person, [LXX]
VI.2 repent, regret, παρακέκλημαι ὅτι..[LXX] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0