Βιβλική λέξη «αἰτία» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

αἰτίαν [aitian]

Μετάφραση

en: reason, cause, charge, fault
jp: 理由, 理由のために, 理由も, 理由で, 罪状, 罪の, 罪状を, 罪
ru: причину, вины, вину

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 3351
Αριθμός λέξεων: 15
Επαναλήψεις λήμματος: 16
Λήμμα: αἰτία

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 19:6
ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται ἐκραύγασαν λέγοντες, Σταύρωσον σταύρωσον. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε, ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν
ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται ἐκραύγασαν λέγοντες, Σταύρωσον σταύρωσον. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε, ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν
Εβρ. 2:11
ὁ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες· δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν
ὁ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες· δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν
Πραξ. 23:28
βουλόμενός τε ἐπιγνῶναι τὴν αἰτίαν δι᾿ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ κατήγαγον εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν·
βουλόμενός τε ἐπιγνῶναι τὴν αἰτίαν δι᾿ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ κατήγαγον εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν·
Πραξ. 22:24
ἐκέλευσεν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν, εἴπας μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτὸν ἵνα ἐπιγνῷ δι᾿ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ
ἐκέλευσεν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν, εἴπας μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτὸν ἵνα ἐπιγνῷ δι᾿ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ
Μτ. 19:3
Καὶ προσῆλθον αὐτῷ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτὸν καὶ λέγοντες, Εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν
Καὶ προσῆλθον αὐτῷ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτὸν καὶ λέγοντες, Εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν

αἰτία [aitia] — cause/charge Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

αἰτία, -ας, ἡ,
[in LXX: Gen.4:13 (עָוֹן), Pro.28:17 (עָשַׁק), and frequently in Wi, II, III Mac ;]
1. cause, reason, occasion, case: Mat.19:3, Luk.8:47, Act.10:21; 22:24; 28:20, 2Ti.1:6, 12, Tit.1:13, Heb.2:11 ; εἰ οὕτως ἐστιν ἡ αἰ. (cf. Lat. si ita res se habet, and see MM. VGT, see word), Mat.19:10
2. In forensic sense,
(a) accusation: Act.25:18, 27;
(b) cause for punishment, crime: Mat.27:37, Mrk.15:26, Jhn.18:38; 19:4, 6, Act.13:28; 23:28; 28:18.
† SYN.: ἔλεγχος, a charge, whether moral or judicial, which has been proven, αἰ. is an accusation simply, false or true. (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

αἰτία [aitia] — cause/charge Liddell–Scott–Jones, LSJ

αἰτί-α, ἡ,
responsibility, mostly in bad sense, guilt, blame, or the imputation thereof, i.e. accusation, first in [Refs 8th c.BC+] —Phrases: αἰτίαν ἔχειν bear responsibility for, τινός[Refs 5th c.BC+]; but usually to be accused, τινός of a crime, φόνου[Refs 5th c.BC+]: with infinitive, [Refs 5th c.BC+]; followed by ὡς.., [Refs 5th c.BC+]; by ὡς with participle, [Refs]; ὑπό τινος by some one, [Refs 5th c.BC+]; ἐν αἰτίᾳ εἶναι or γίγνεσθαι, [Refs 5th c.BC+]; αἰτίαν ὑπέχειν lie under a charge, [Refs 5th c.BC+]; λαβεῖν ἀπό τινος[Refs 5th c.BC+]; ἐν αἰτίῃ ἔχειν hold one guilty, [Refs 5th c.BC+]; τὴν αἰτίαν ἐπιφέρειν τινί impute the fault to one, [Refs 5th c.BC+]; ἀνατιθέναι, προστιθέναι, [Refs 5th c.BC+]; ἀπολύειν τινὰ τῆς αἰτίης to acquit of guilt, [Refs 5th c.BC+]
2 in forensic oratory, invective without proof (opposed to ἔλεγχος), [Refs 4th c.BC+]
3 in good sense, εἰ.. εὖ πράξαιμεν, αἰτία θεοῦ the credit is his, [Refs 4th c.BC+]; δι᾽ ὅντινα αἰτίαν ἔχουσιν Ἀθηναῖοι βελτίους γεγονέναι are reputed to have become better, [Refs 5th c.BC+]; ὧν.. πέρι αἰτίαν ἔχεις διαφέρειν in which you are reputed to excel, [Refs 5th c.BC+]; οἳ.. ἔχουσι ταύτην τὴν αἰ. who have this reputation, [Refs 5th c.BC+]
4 expostulation, μὴ ἐπ᾽ ἔχθρᾳ τὸ πλέον ἢ αἰτίᾳ[Refs 5th c.BC+]
II cause, δι᾽ ἣν αἰτίην ἐπολέμησαν[Refs 5th c.BC+] αἰτιάζομαι, etc.; on the four causes of [Refs 5th c.BC+] — _dative_ αἰτίᾳ for the sake of, κοινοῦ τινος ἀγαθοῦ[Refs 5th c.BC+] in the sense of cause, not in that of accusation.
III occasion, motive, αἰτίαν ῥοαῖσι Μοισᾶν ἐνέβαλε gave them a the me for song, [Refs 5th c.BC+]
IV head, category under which a thing comes, [Refs 4th c.BC+]
V case in dispute, ἡ αἰ. τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός[NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0