Βιβλική λέξη «παράκλησις» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

παρακλήσει [paraklēsei, paraklesei]

Μετάφραση

en: exhortation, comfort
jp: 勧めに, 励ましに, 慰めで, 慰め, 勧めを
ru: наставлению, увещании, утешением, утешении, увещание

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
αριθμός: ενικός
πτώση: δοτική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 3094
Αριθμός λέξεων: 7
Επαναλήψεις λήμματος: 7
Λήμμα: παράκλησις

Τυχαίοι στίχοι

Β Κορ. 7:13
διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα. Ἐπὶ δὲ τῇ παρακλήσει ἡμῶν περισσοτέρως μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου, ὅτι ἀναπέπαυται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν·
διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα. Ἐπὶ δὲ τῇ παρακλήσει ἡμῶν περισσοτέρως μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου, ὅτι ἀναπέπαυται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν·
Πραξ. 15:31
ἀναγνόντες δὲ ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει
ἀναγνόντες δὲ ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει
Α Τιμ. 4:13
ἕως ἔρχομαι πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ
ἕως ἔρχομαι πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ
Β Κορ. 7:7
οὐ μόνον δὲ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφ᾿ ὑμῖν, ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν, τὸν ὑμῶν ὀδυρμόν, τὸν ὑμῶν ζῆλον ὑπὲρ ἐμοῦ, ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι
οὐ μόνον δὲ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφ᾿ ὑμῖν, ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν, τὸν ὑμῶν ὀδυρμόν, τὸν ὑμῶν ζῆλον ὑπὲρ ἐμοῦ, ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι
Πραξ. 9:31
Ἡ μὲν οὖν ἐκκλησία καθ᾿ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ Γαλιλαίας καὶ Σαμαρείας εἶχεν εἰρήνην, οἰκοδομουμένη καὶ πορευομένη τῷ φόβῳ τοῦ κυρίου, καὶ τῇ παρακλήσει τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπληθύνετο
Ἡ μὲν οὖν ἐκκλησία καθ᾿ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ Γαλιλαίας καὶ Σαμαρείας εἶχεν εἰρήνην, οἰκοδομουμένη καὶ πορευομένη τῷ φόβῳ τοῦ κυρίου, καὶ τῇ παρακλήσει τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπληθύνετο

παράκλησις [paraklēsis] — encouragement Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

παρά-κλησις, -εως, ἡ
(παρακαλέω), [in LXX : Job.21:2, Psa.94:19, Hos.13:14, Nam.3:7, Isa.57:18; 66:11, Jer.16:7 (נָחַם, its parts and derivatives), Jer.38:9 (תַּחֲנוּן), Isa.28:29; 30:7, 1Ma.10:24 1Mac.12:9, 2Ma.7:24 2Mac.15:11 * ;]
1. a calling to one's aid, summons (Thus.), hence, appeal, entreaty (Strab., Plut., al., 1Ma.10:24 of. Lft., Notes, 20) : 2Co.8:4
2. exhortation, encouragement: Act.15:31, Rom.12:8, 1Co.14:3, 2Co.8:17, Php.2:1, 1Th.2:3, 1Ti.4:13, Heb.12:5; λόγος (τῆς) π., Act.13:15, Heb.13:22; υἱὸς π., Act.4:36
3. consolation, comfort (Phalar., LXX) : Luk.6:24, Act.9:31, 2Co.1:4-7; 7:4; 7:7; 7:13, 2Th.2:16, Phm 7; τ. γραφῶν, Rom.15:4 θεὸς τῆς π., Rom.15:5, 2Co.1:3; π. τοῦ Ἰσραήλ (see Dalman, Words, 109 f.), Lk
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

παράκλησις [paraklēsis] — encouragement Liddell–Scott–Jones, LSJ

παρά-κλησις, εως, ἡ,
calling to one's aid, summons, οἱ ἐκ παρακλήσεως συγκαθήμενοι a packed party in the assembly, [Refs 4th c.BC+]
2 imploring, appealing, τινος of or on the part of one, [Refs 5th c.BC+]; deprecation, συγγνώμης δεῖ καὶ π. [Refs 1st c.BC+]
3 invocation of gods, [Refs 4th c.AD+]
4 demand, request, [Refs 2nd c.BC+]; κατὰ-σιν on demand, [Refs 3rd c.AD+]
II exhortation, address, πρὸς τὸν ὄχλον [Refs 5th c.BC+]; οὐ π. εὑρόντες, ἀλλὰ παραίνεσιν γράψαντες not a mere address to their feelings, but counsel to act rightly, [Refs 5th c.BC+]; ἀξιώσεισκαὶ-κλήσεις [Refs 2nd c.BC+]
III consolation, [LXX+NT+3rd c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0