Βιβλική λέξη «γυνή» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
γυναικὸς
[gynaòs, gynaikos, gunaikos]
Μετάφραση
en: wife, woman, of a woman, a woman
jp: 妻の, 女の, 女, 女性, 女と, 女性の
ru: жены, женщины, женщиной
Μορφολογία
γένος:
θηλυκό
χρόνος:
-
αριθμός:
ενικός
πτώση:
γενική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 2978
Αριθμός λέξεων: 14
Επαναλήψεις λήμματος: 23
Λίστα στίχων (14)
Α Τιμ. 3:2
,
Α Τιμ. 3:12
,
Τιτ. 1:6
,
Εφ. 5:23
,
Α Κορ. 7:1
,
Α Κορ. 11:3
,
Α Κορ. 11:11
,
Απ. 12:4
,
Απ. 12:15
,
Απ. 17:7
,
Πραξ. 16:1
,
Ιω. 4:9
,
Ιω. 4:27
,
Ιω. 4:39
Τυχαίοι στίχοι
Α Κορ. 11:11
πλὴν οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς ἐν κυρίῳ·
πλὴν οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς ἐν κυρίῳ·
Ιω. 4:9
λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρῖτις, Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ᾿ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς γυναικὸς Σαμαρίτιδος οὔσης; [οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρίταις.]
λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρῖτις, Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ᾿ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς γυναικὸς Σαμαρίτιδος οὔσης; [οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρίταις.]
Απ. 12:15
καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ
καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ
Τιτ. 1:6
εἴ τίς ἐστιν ἀνέγκλητος, μιᾶς γυναικὸς ἀνήρ, τέκνα ἔχων πιστά, μὴ ἐν κατηγορίᾳ ἀσωτίας ἢ ἀνυπότακτα
εἴ τίς ἐστιν ἀνέγκλητος, μιᾶς γυναικὸς ἀνήρ, τέκνα ἔχων πιστά, μὴ ἐν κατηγορίᾳ ἀσωτίας ἢ ἀνυπότακτα
Απ. 12:4
καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν. καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα ὅταν τέκῃ τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ
καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν. καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα ὅταν τέκῃ τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ
γυνή
[gunē]
— woman; woman: wife
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
γυνή, -αικός, ἡ,
[in LXX for אִשָּׁה ;]
1.
a woman,
married or unmarried:
Mat.11:11;
14:21, al.; ὕπανδρος γ.,
Rom.7:2 γ. χήρα,
Luk.4:26 in vocat., γύναι implies neither reproof nor severity, but is used frequently as a term of respect and endearment,
Mat.15:28,
Jhn.2:4;
4:21;
19:26.
2.
a wife:
Mat.1:20,
1Co.7:3, 4 al.; γ. ἀπολύειν,
Mrk.10:2, al.; γ. ἔχειν
Mrk.6:18 γ. λαβεῖν,
Mrk.12:19 γ. γαμεῖν,
Luk.14:20 3.
a deaconess,
1Ti.3:11 (
CGT, in l.).
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
γυνή
[gunē]
— woman; woman: wife
Liddell–Scott–Jones, LSJ
γῠνή,
Doric dialect γυνά,
Boeotian dialect βανά (see entry), ἡ,
genitive γυναικός,
accusative γυναῖκα,
vocative γύναι (γυνή [
Refs 6th c.BC+]:
Aeolic dialect dative plural γυναίκεσσι [
Refs 7th c.BC+]:—
woman, opposed to
man,[
Refs 8th c.BC+]
substantive, γ. ταμίη[
Refs 8th c.BC+]; γρηΰς (which see), ἀλετρίς (which see), δμῳαὶ γυναῖκες [
Refs 8th c.BC+]:
vocative, as a term of respect or affection,
mistress, lady, [
Refs 5th c.BC+]; φαντὶ γυναῖκες
the lasses say, [
Refs]; πρὸς γυναικός like
a woman, [
Refs 4th c.BC+]; ὅρκους γυναικὸς εἰς ὕδωρ γράφω [
Refs 5th c.BC+]
II wife, spouse, [
Refs 8th c.BC+]; opposed to ἑταίρα, [
Refs 4th c.BC+]; γ. γνησία, [
Refs 4th c.BC+]; also,
concubine, [
Refs 8th c.BC+]
III mortal woman, opposed to
goddess,[
Refs 8th c.BC+]
IV female, mate of animals, [
Refs 4th c.BC+]— Not to be taken as
adjective in γυναῖκα θήσατο μαζόν [
Refs 8th c.BC+]. (Cf. Ved.
gnā- (frequently
disyllable), Sanskrit
janis.)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0