Βιβλική λέξη «βλασφημέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

βλασφημεῖν [blasphēmein]

Μετάφραση

en: to blaspheme
jp: 冒涜しないように, 冒涜すること, 冒涜するように
ru: хулить, злословить

Μορφολογία

χρόνος: ενεστώτας
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 2915
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 28
Λήμμα: βλασφημέω

Τυχαίοι στίχοι

Α Τιμ. 1:20
ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος, οὓς παρέδωκα τῷ Σατανᾷ ἵνα παιδευθῶσιν μὴ βλασφημεῖν
ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος, οὓς παρέδωκα τῷ Σατανᾷ ἵνα παιδευθῶσιν μὴ βλασφημεῖν
Πραξ. 26:11
καὶ κατὰ πάσας τὰς συναγωγὰς πολλάκις τιμωρῶν αὐτοὺς ἠνάγκαζον βλασφημεῖν, περισσῶς τε ἐμμαινόμενος αὐτοῖς ἐδίωκον ἕως καὶ εἰς τὰς ἔξω πόλεις
καὶ κατὰ πάσας τὰς συναγωγὰς πολλάκις τιμωρῶν αὐτοὺς ἠνάγκαζον βλασφημεῖν, περισσῶς τε ἐμμαινόμενος αὐτοῖς ἐδίωκον ἕως καὶ εἰς τὰς ἔξω πόλεις
Τιτ. 3:2
μηδένα βλασφημεῖν, ἀμάχους εἶναι, ἐπιεικεῖς, πᾶσαν ἐνδεικνυμένους πραΰτητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους
μηδένα βλασφημεῖν, ἀμάχους εἶναι, ἐπιεικεῖς, πᾶσαν ἐνδεικνυμένους πραΰτητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους

βλασφημέω [blasphēmeō] — to blaspheme Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

βλασφημέω, -ῶ
(βλάσφημος), [in LXX: 2Ki.19:4 (יכח hi.) ib. 6, 22 (גּדף pi.), Isa.52:5 (נאץ hith.), Dan LXX 3:29 (96) (אמר שׁלח), Tob.1:18, Da TH Bel 9, 2Ma.2 * ;]
1. to speak lightly or profanely of sacred things (in cl., opp. of εὐφημέω), esp. to speak impiously of God, to blaspheme, speak blasphemously: absol., Mat.9:3; 26:65, Mrk.2:7, Jhn.10:36, Act.26:11, 1Ti.1:20, 2Pe.2:12; τ. θεόν, Act.19:37, Rev.16:11, 21; τὸ ὄνομα τ. θεοῦ, Rev.13:6; 16:9; δόξας, Jude.1:3, 2Pe.2:10; εἰς τὸ πνεῦμα τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, Mrk.3:29, Luk.12:10.
2. to revile, rail at, slander: absol., Luk.22:65, Act.13:45; 18:6, 1Pe.4:4; with accusative, Mat.27:39, Mrk.3:28; 15:29, Luk.23:39, Tit.3:2, Jas.2:7, Jude.1:10. Pass.: Rom.2:24; 3:8; 14:16, 1Co.10:30, 1Ti.6:1, Tit.2:5, 2Pe.2:2 (Cremer, 570).
† (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

βλασφημέω [blasphēmeō] — to blaspheme Liddell–Scott–Jones, LSJ

βλασφημ-έω,
perfect βεβλασφήμηκα [Refs 4th c.BC+]:—speak profanely of sacred things, εἰς θεούς [Refs 5th c.BC+]; offer rash prayers, [Refs]; β. κατά τινος utter imprecations against, [Refs 4th c.BC+]
2 speak ill or to the prejudice of one, slander, περὶ τῆς ἐμῆς διατριβῆς [NT+5th c.BC+] O.:—passive, to have evil spoken of one, βεβλασφημημένους [NT+1st c.AD+]
3 speak impiously or irreverently of God, blaspheme, εἰς τὸν Κύριον [LXX+NT]; εἰς τὰ θεῖα Vett.[LXX+NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0