Βιβλική λέξη «προσευχή» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
προσευχαῖς
[proseuchais]
Μετάφραση
en: prayers
jp: 祈りにおいて, 祈りに, 祈り
ru: молитвах, молитвам
Μορφολογία
γένος:
θηλυκό
αριθμός:
πληθυντικός
πτώση:
δοτική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 2350
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 28
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 2:42
ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ, τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς
ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ, τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς
Α Τιμ. 5:5
ἡ δὲ ὄντως χήρα καὶ μεμονωμένη ἤλπικεν ἐπὶ θεὸν καὶ προσμένει ταῖς δεήσεσιν καὶ ταῖς προσευχαῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας·
ἡ δὲ ὄντως χήρα καὶ μεμονωμένη ἤλπικεν ἐπὶ θεὸν καὶ προσμένει ταῖς δεήσεσιν καὶ ταῖς προσευχαῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας·
Κολ. 4:12
ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ [Ἰησοῦ], πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ
ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ [Ἰησοῦ], πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ
Απ. 8:4
καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
Ρωμ. 15:30
Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς [, ἀδελφοί,] διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν θεόν
Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶσ[, ἀδελφοί,] διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν θεόν
προσευχή
[proseuchē]
— prayer
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
προσ-ευχή, -ῆς, ἡ
(προσεύχομαι), [in LXX chiefly for תְּפִלָּה ;]
1.
prayer to God:
Mat.17:21 (WH, R, txt., om.)
Mat.21:22,
Mrk.9:29,
Luk.22:45,
Act.3:1;
6:4;
10:31,
Rom.12:12,
1Co.7:5,
Col.4:2; pl.,
Act.2:42;
10:4,
Rom.1:10,
Eph.1:16 Col.4:12,
1Th.1:2, Phm 4 22,
1Pe.3:7;
4:7,
Rev.5:8;
8:3-4; οἶκος προσευχῆς,
Mat.21:13,
Mrk.11:17,
Luk.19:46" (LXX) ; π. καὶ δέησις,
Eph.6:18,
Php.4:6; pl.,
1Ti.2:1;
5:5; ἡ π. τοῦ θεοῦ, prayer to God (ef.
Wis.16:28),
Luk.6:12; πρὸς τ. θεόν, before ὑπέρ,
Act.12:5 pl.,
Rom.15:30 Hebraistically (B1., § 38, 3), προσευχῇ προσεύχεσθαι,
Jas.5:17 (EV, prayed fervently).
2.
a place of prayer: of a synagogue (
3Ma.7:20, seel.; see Charles, APOT, i, 173; for other exx., see Kennedy,
Sources, 114); of a place in the open (FlJ,
Ant., xiv, 10, 23),
Act.16:13, 16.†
SYN.: see: δέησις (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
προσευχή
[proseuchē]
— prayer
Liddell–Scott–Jones, LSJ
προσευχή, ἡ,
prayer, οἶκος προσευχῆς, of the Temple, [
LXX+3rd c.AD+]
II place of prayer, sanctuary, chapel, [
Refs]; especially among the Jews.
synagogue, [
NT+3rd c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0