Βιβλική λέξη «ἐντολή» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐντολάς
[entolas]
Μετάφραση
en: instructions, commandments
jp: 指示を, 戒めを, 戒め
ru: наставления, заповеди
Μορφολογία
γένος:
θηλυκό
αριθμός:
πληθυντικός
πτώση:
В. п.
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 2340
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 56
Τυχαίοι στίχοι
Ιω. 14:21
ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτὰς ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου, κἀγὼ ἀγαπήσω αὐτὸν καὶ ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν
ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτὰς ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου, κἀγὼ ἀγαπήσω αὐτὸν καὶ ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν
Μτ. 19:17
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Τί με ἐρωτᾷς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ; εἷς ἐστιν ὁ ἀγαθός. εἰ δὲ θέλεις εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, τήρησον τὰς ἐντολάς
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Τί με ἐρωτᾷς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ; εἷς ἐστιν ὁ ἀγαθός. εἰ δὲ θέλεις εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, τήρησον τὰς ἐντολάς
Κολ. 4:10
Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ [περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν]
Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ [περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν]
Ιω. 15:10
ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ
ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ
ἐντολή
[entolē]
— commandment
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐντολή, -ῆς, ἡ
(ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;]
1.
generally, a charge, injunction, order, command:
Luk.15:29,
Jhn.10:18;
11:57;
12:49-50;
14:31,
Act.17:15,
Col.4:10; ἐ. σαρκίνη,
Heb.7:16, 18 2. Esp. of religious precepts and commandments;
(a)
of God's commandments: in OT,
Mat.15:3;
22:36, 38;
22:40 Mrk.7:8-9;
Mrk.10:5, 19;
12:28, 31 Eph.2:15,
Heb.9:19; esp. of the decalogue,
Mat.5:19;
19:17,
Mrk.10:19,
Luk.18:20;
23:56,
Rom.7:8-13;
13:9,
Eph.6:2; of God's commandments in general,
Luk.1:6,
1Co.7:19,
1Jn.2:3-8 Jhn.3:22-24 Jhn.4:21 Jhn.5:2-3,
Rev.12:17;
14:12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ,
Jhn.6:29),
1Ti.6:14,
2Pe.2:21;
3:2;
(b)
of things commanded Christ by the Father:
Jhn.12:49-50;
14:31;
15:10;
(with)
of the precepts of Christ:
Jhn.13:34;
14:15, 21;
15:10, 12,
1Co.14:37.
3.
Phrases: before ἵνα,
Jhn.13:34;
15:12,
1Jn.3:23 Jhn.4:21,
2Jn.1:6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν,
Mat.15:3 ἀκυροῦν,
Mat.15:6 Rec.; τηρεῖν,
Mat.19:17 Jhn.15:10, al.; ποιεῖν,
1Jn.5:2 διδόναι,
Jhn.11:57 λαμβάνειν,
Jhn.10:18,
2Jn.1:4; ἔχειν,
Jhn.14:21,
Heb.7:5; ἐ. καὶ δικαιώματα,
Luk.1:6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition),
Tit.1:14 i. καινή,
Jhn.13:34,
1Jn.2:7,
2Jn.1:5.†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἐντολή
[entolē]
— commandment
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἐντολ-ή, ἡ,
injunction, order, command, frequently in
plural,
orders, commands, [
NT+5th c.BC+]; ἐντολὰς δοῦναι Decrees cited in [
Refs 5th c.BC+]; royal
ordinance, [
Refs 2nd c.BC+]; θεῖαι ἐ., of Imperial
ordinances, [
Refs 3rd c.AD+]; ἀπ᾽ ἐντολῆς by
proxy, [
Refs 2nd c.AD+] —Rare in Trag. and _Attic dialect_ Prose.
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0