Βιβλική λέξη «ἁμαρτωλός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἁμαρτωλοὶ [hamartōloi, hamartoloi]

Μετάφραση

en: sinners
jp: 罪人, 罪人たちが
ru: грешники, грешниками

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: επίθετο

Στατιστικά

ID: 228
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 21
Λήμμα: ἁμαρτωλός

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 9:10
Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ
Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ
Ρωμ. 5:19
ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί, οὕτως καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί
ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί, οὕτως καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί
Ιούδα. 1:15
ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων καὶ ἐλέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν κατ᾿ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς
ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων καὶ ἐλέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν κατ᾿ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς
Μκ. 2:15
Καὶ γίνεται κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοί. καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ
Καὶ γίνεται κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοί. καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ

ἁμαρτωλός [hamartōlos] — sinful Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἁμαρτωλός, -όν
(ἁμαρτάνω), [in LXX chiefly for רָשָׁע ;]
sinful, a sinner: of all men, 1Ti.1:15 of those especially wicked, 1Ti.1:9, 1Pe.4:18; p1., Mat.9:10-13; 11:19; 26:45, al. (see MM, VGT, see word; Cremer, 102, 634)
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἁμαρτωλός [hamartōlos] — sinful Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἁμαρτωλ-ός, όν,
erroneous, ἁμαρτωλότερον[Refs 4th c.BC+]; erring, ἐν πᾶσιν[Refs 1st c.AD+]
2 of bad character, δοῦλοι[Refs 1st c.BC+] W.: with genitive, sinning against, θεῶν[Refs] —ἁμαρτωλὴ γέρων, barbarism in [Refs 5th c.BC+]. adverb -ῶς[Refs 5th c.BC+]
II substantive ἁμαρτωλός, ὁ, sinner, [LXX+NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0