Βιβλική λέξη «ἐχθρός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐχθροὺς [echthrous]

Μετάφραση

en: enemies
jp: 敵として, 敵たち, 敵を
ru: врагами, врагов

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 2064
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 24
Λήμμα: ἐχθρός

Τυχαίοι στίχοι

Φιλ. 3:18
πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ
πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ
Κολ. 1:21
Καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς
Καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς
Απ. 11:5
καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θελήσει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτως δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι
καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θελήσει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτως δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι
Μτ. 5:44
ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν διωκόντων ὑμᾶς
ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν διωκόντων ὑμᾶς
Α Κορ. 15:25
δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρι οὗ θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ
δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρι οὗ θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ

ἐχθρός [echthros] — enemy Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐχθρός, -ά, -όν
(ἔχθος, hatred), [in LXX chiefly for אֵיבָה, also for עָר, etc. ;]
1. hated, hateful (Hom.): opposite to ἀγαπητός, Rom.11:28
2. Actively, hating, hostile: Rom.5:10, 1Co.15:25, 2Th.3:15; with genitive of person(s) (cl.), Jas.4:4 τ. διανοίᾳ, Col.1:21 ἐ. ἄνθρωπος, Mat.13:28 as subst., ὁ ἐ., an enemy, 1Co.15:26 the devil, Mat.13:39, Luk.10:19; with genitive of person(s), Mat.22:44 Mrk.12:36, Luk.20:43, Act.2:35, 1Co.15:25, Heb.1:13; 10:13" (LXX) ; Mat.5:43-44; 10:36; 13:25, Luk.1:71, 74; 6:27, 35; 19:27, 43, Rom.12:20, Gal.4:16, Rev.11:5, 12; with genitive of thing(s), Act.13:10, Php.3:18.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐχθρός [echthros] — enemy Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐχθρός, ά, όν,
(ἔχθος) hated, hateful, of persons and things, frequently from [Refs 8th c.BC+]; ἐ. γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσι [Refs 8th c.BC+]; ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν c.infinitive, 'tis hateful to me to.., [Refs 8th c.BC+]; compare θεοισεχθρός.
II active, hating, hostile, first in [Refs 8th c.BC+] averse from insolence, [Refs 5th c.BC+]
III as substantive, ἐχθρός, ὁ, enemy, where the active and passive senses frequently coincide, [Refs 8th c.BC+] is one who has been φίλος, but is alienated; πολέμιος one who is at war; δυσμενής one who has long been alienated and refuses to be reconciled.
IV regular comparative ἐχθρότερος [Refs 4th c.BC+]; superlative -ότατος [Refs 5th c.BC+]
V adverb ἐχθρῶς, μισοῦντες [Refs 5th c.BC+]: comparative -οτέρως [Refs 4th c.BC+]: superlative -ότατα [Refs] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0