Βιβλική λέξη «ἀστήρ» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἀστέρες
[asteres]
Μετάφραση
en: stars
jp: 星, 星は, 星々
ru: звёзды, звезды
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
πληθυντικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 196
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 24
Τυχαίοι στίχοι
Απ. 6:13
καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλει τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη
καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλει τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη
Απ. 1:20
τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων οὓς εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς· οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσιν, καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν
τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων οὓς εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς· οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσιν, καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν
Μκ. 13:25
καὶ οἱ ἀστέρες ἔσονται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πίπτοντες, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται
καὶ οἱ ἀστέρες ἔσονται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πίπτοντες, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται
Μτ. 24:29
Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται
Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται
Ιούδα. 1:13
κύματα ἄγρια θαλάσσης ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας, ἀστέρες πλανῆται οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται
κύματα ἄγρια θαλάσσης ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας, ἀστέρες πλανῆται οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται
ἀστήρ
[astēr]
— star
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἀστήρ, -έρος, ὁ
[in LXX chiefly for כּוֹכָב ;]
a star:
Mat.2:2, 7-10 :,
Mrk.13:25,
1Co.15:41,
Rev.6:13;
8:10-12;
9:1;
12:1, 4; metaphorically, ὁ ἀ. ὁ πρωϊνός
Rev.2:28;
22:16; ἀ. πλαῆται,
Jude.1:13; ἀ. ἑπτά, symbolizing the angels of the seven churches,
Rev.1:16, 20;
2:1;
3:1 (cf. ἄστρον, and see
DCG, ii, 674 f.; MM, see word).†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἀστήρ
[astēr]
— star
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἀστήρ, ὁ,
genitive έρος:
dative plural ἀστράσι[
Refs 8th c.BC+]; ἄστρασι [
Refs 4th c.AD+]:—
star (see. ἄστρον), ἀστέρ᾽ ὀπωρινῷ[
Refs 8th c.BC+]; ἀ. Ἀρκτοῦρος
the chief star in the constellation, [
Refs], etc.;
shooting star or
meteor, [
Refs 8th c.BC+]
2 flame, light, fire, [
Refs 5th c.BC+]
3 ἀστὴρ πέτρινος
meteoric stone, [
Refs]
II metaphorically of
illustrious persons, etc., φανερώτατον ἀστέρ᾽ Ἀθήνας[
Refs 7th c.BC+]
III star-fish, [
Refs 5th c.BC+]
IV name of a
bird, perhaps
goldfinch, [
Refs]
V blue daisy, Aster Amellus, [
Refs 2nd c.BC+]
VI Samian clay used as sealing-wax, and in Medicine, [
Refs 4th c.BC+]
VII architectural
ornament, [
Refs 4th c.BC+]
VIII bandage, [
Refs 2nd c.AD+]
VIII.2 name of various
remedies, [
Refs]
IX birthmark in form of star, Carcin. cited in [
Refs 4th c.BC+]: in Palmistry, a
mark on the hand, τῷ ύ στοιχείῳ παραπλήσιον[
Refs]. (Cf. Sanskrit
stár- `star', Latin
stella (from
stēr-la), Gothic
stairnō.)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0