Βιβλική λέξη «κατακρίνω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

κατέκρινεν [katekrinen]

Μετάφραση

en: condemned
jp: 裁いた, 罪に定めた
ru: осудил

Μορφολογία

χρόνος: αόριστος
αριθμός: ενικός
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 1786
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 3
Λήμμα: κατακρίνω

Τυχαίοι στίχοι

Β Πε. 2:6
καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβέσιν τεθεικώς
καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβέσιν τεθεικώς
Ιω. 8:10
ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Γύναι, ποῦ εἰσιν; οὐδείς σε κατέκρινεν
ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Γύναι, ποῦ εἰσιν; οὐδείς σε κατέκρινεν
Εβρ. 11:7
Πίστει χρηματισθεὶς Νῶε περὶ τῶν μηδέπω βλεπομένων εὐλαβηθεὶς κατεσκεύασεν κιβωτὸν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ, δι᾿ ἧς κατέκρινεν τὸν κόσμον, καὶ τῆς κατὰ πίστιν δικαιοσύνης ἐγένετο κληρονόμος
Πίστει χρηματισθεὶς Νῶε περὶ τῶν μηδέπω βλεπομένων εὐλαβηθεὶς κατεσκεύασεν κιβωτὸν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ, δι᾿ ἧς κατέκρινεν τὸν κόσμον, καὶ τῆς κατὰ πίστιν δικαιοσύνης ἐγένετο κληρονόμος
Ρωμ. 8:3
τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός, ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί
τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός, ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί

κατακρίνω [katakrinō] — to condemn Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κατα-κρίνω
[in LXX: Est.2:1 (גָּזַר ni.), Wis.4:16, Dan LXX TH Sus 1:53, 4:34, TH Sus 1:41,48,53* ;]
to give judgment against, condemn: Rom.8:34 with accusative of person(s), Mrk.14:64, Jhn.8:10-11; disting. fr. κρίνειν, Rom.2:1, 1Co.11:32; before θανάτῳ (cl. -ου or -ον), Mat.20:18, Mrk.10:33; pass., Mat.27:3, Mrk.16:16, Rom.14:23, 1Co.11:32, 2Pe.2:6. Metaphorical, of condemning through a good example: Mat.12:41-42, Luk.11:31-32, Rom.8:3, Heb.11:7 †
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κατακρίνω [katakrinō] — to condemn Liddell–Scott–Jones, LSJ

κατα-κρίνω,
[Refs 4th c.AD+] κακρίνω (see. below) [ῑ], give as sentence against, τὸ τελευτῆσαι πάντων ἡ πεπρωμένη κατέκρινε [Refs 5th c.BC+] —passive, τοῖσι κατεκέκρῐτο θάνατος sentence of death had been passed upon them, [Refs 5th c.BC+]; κατακεκριμένων οἱ τούτων when this sentence has been given against him, [Refs] if sentence be given against me, [Refs 5th c.BC+] person et genitive _of things_, ὀσέοι ἂν χρηστήριον κακρίνη ἢ γνωσίαι κακριθήη τῶν χρημάτων anyone whom the oracle has condemned or who by judicial process has been condemned to forfeit his property, [Refs 5th c.BC+]
2 with accusative person, condemn, variant in [Refs 5th c.BC+]: with accusative et infinitive, κατέκρινάν μιν ἔκδοτον ἄγεσθαι [NT+5th c.BC+]: with accusative of things, deem guilty of a thing, κ. πολλὴν ἄνοιάν τινων [Refs 4th c.BC+]:—passive, to be condemned, [Refs 5th c.BC+]; also of the crime, τὰ ὁμολογούμενα τῶν πραγμάτων ὑπὸ τοῦ νόμου -κέκριται [Refs 5th c.BC+]
II passive, simply, to be judged, deemed, κατεκρίθη θνατοῖς ἀγανώτατος ἔμμεν [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0