Βιβλική λέξη «ἐπερωτάω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐπηρώτα
[epērōta]
Μετάφραση
en: asked, he asked, He was asking
jp: 尋ねた
ru: спросил, спрашивал
Μορφολογία
γένος:
-
χρόνος:
имперф.
αριθμός:
ενικός
πτώση:
-
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 15808
Αριθμός λέξεων: 10
Επαναλήψεις λήμματος: 37
Τυχαίοι στίχοι
Μκ. 8:27
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὰς κώμας Καισαρείας τῆς Φιλίππου· καὶ ἐν τῇ ὁδῷ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων αὐτοῖς, Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὰς κώμας Καισαρείας τῆς Φιλίππου· καὶ ἐν τῇ ὁδῷ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων αὐτοῖς, Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι
Μκ. 15:2
καὶ ἐπηρώτα αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει, Σὺ λέγεις
καὶ ἐπηρώτα αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει, Σὺ λέγεις
Μκ. 15:4
ὁ δὲ Πιλᾶτος πάλιν ἐπηρώτα αὐτὸν λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; ἴδε πόσα σου κατηγοροῦσιν
ὁ δὲ Πιλᾶτος πάλιν ἐπηρώτα αὐτὸν λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; ἴδε πόσα σου κατηγοροῦσιν
Μκ. 8:29
καὶ αὐτὸς ἐπηρώτα αὐτούς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός
καὶ αὐτὸς ἐπηρώτα αὐτούς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός
Μκ. 5:9
καὶ ἐπηρώτα αὐτόν, Τί ὄνομά σοι; καὶ λέγει αὐτῷ, Λεγιὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν
καὶ ἐπηρώτα αὐτόν, Τί ὄνομά σοι; καὶ λέγει αὐτῷ, Λεγιὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν
ἐπερωτάω
[eperōtaō]
— to question
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐπ-ερωτάω, -ῶ
[in LXX chiefly for שָׁאַל, also for דָּרַשׁ, etc. ;]
1.
to inquire of, consult, question: with accusative of person(s),
Mrk.12:34,
Luk.2:46, al.; with dupl. accusative,
Mrk.7:17;
11:29,
Luk.20:40, al.; with accusative of person(s), before λέγων,
Mat.12:18,
Mrk.9:11; εἰ,
Mrk.8:23,
Luk.23:6, al.; ἐ. θεόν,
Rom.10:20 (LXX).
2. In late Gk.,
to beg of, demand of: with accusative of person(s) and inf.,
Mat.16:1 (cf. ἐρωτάω; and see Cromer, 716)
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἐπερωτάω
[eperōtaō]
— to question
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἐπερωτ-άω,
Ionic dialect ἐπειρ-,
consult, inquire of, with
accusative person, [
Refs 5th c.BC+], cf. Oracle texts cited in [
LXX+4th c.BC+]:—
passive,
to be questioned, asked a
question, [
Refs 5th c.BC+]
2 with
accusative of things,
ask a question, ταῦτα, τάδε, [
Refs 5th c.BC+]; also,
ask about a thing, [[
Refs 5th c.BC+]; σμικρόν τι τῶν ῥηθέντων
call it
in question, [
Refs 5th c.BC+]
inquire what.., [
Refs 5th c.BC+]
inquire about, [
LXX]
passive, τὸ ἐπερωτηθέν
the question asked, variant in [
Refs 5th c.BC+]
3 with
accusative person et
of things, [
Refs 5th c.BC+].
4 absolutely,
put a question, especially of a chairman putting a question to the vote, [
Refs 4th c.BC+]
5 in Roman Law,
put a formal question in
stipulatio, most frequently in
passive, [
Refs 2nd c.AD+]
active, [
Refs 3rd c.AD+]
5.b hence later,
guarantee, [
Refs 6th c.AD+]
6 ask a further question, [
Refs 2nd c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0