Βιβλική λέξη «ἁμαρτωλός» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἁμαρτωλὸς
[hamartōlos]
Μετάφραση
en: sinner, sinful
jp: 罪人, 罪深い, 罪人の
ru: грешник, грешной, грешный
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
χρόνος:
-
αριθμός:
ενικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
επίθετο
Στατιστικά
ID: 1549
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 21
Τυχαίοι στίχοι
Ιω. 9:16
ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὐκ ἔστιν οὗτος παρὰ θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι [δὲ] ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς
ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὐκ ἔστιν οὗτος παρὰ θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι [δὲ] ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς
Ρωμ. 7:13
Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ ἐγένετο θάνατος; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία, ἵνα φανῇ ἁμαρτία, διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον· ἵνα γένηται καθ᾿ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς
Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ ἐγένετο θάνατος; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία, ἵνα φανῇ ἁμαρτία, διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον· ἵνα γένηται καθ᾿ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς
Ρωμ. 3:7
εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι
εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι
Α Πε. 4:18
καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται
καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται
ἁμαρτωλός
[hamartōlos]
— sinful
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἁμαρτωλός, -όν
(ἁμαρτάνω), [in LXX chiefly for רָשָׁע ;]
sinful, a sinner: of all men,
1Ti.1:15 of those especially wicked,
1Ti.1:9,
1Pe.4:18; p1.,
Mat.9:10-13;
11:19;
26:45, al. (see MM,
VGT, see word; Cremer, 102, 634)
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἁμαρτωλός
[hamartōlos]
— sinful
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἁμαρτωλ-ός, όν,
erroneous, ἁμαρτωλότερον[
Refs 4th c.BC+];
erring, ἐν πᾶσιν[
Refs 1st c.AD+]
2 of bad character, δοῦλοι[
Refs 1st c.BC+] W.: with
genitive,
sinning against, θεῶν[
Refs] —ἁμαρτωλὴ γέρων, barbarism in [
Refs 5th c.BC+].
adverb -ῶς[
Refs 5th c.BC+]
II substantive ἁμαρτωλός, ὁ,
sinner, [
LXX+NT]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0