Βιβλική λέξη «ἁμαρτωλός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἁμαρτωλὸς [hamartōlos]

Μετάφραση

en: sinner, sinful
jp: 罪人, 罪深い, 罪人の
ru: грешник, грешной, грешный

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: επίθετο

Στατιστικά

ID: 1549
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 21
Λήμμα: ἁμαρτωλός

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 9:16
ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὐκ ἔστιν οὗτος παρὰ θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι [δὲ] ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς
ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὐκ ἔστιν οὗτος παρὰ θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι [δὲ] ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς
Ρωμ. 7:13
Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ ἐγένετο θάνατος; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία, ἵνα φανῇ ἁμαρτία, διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον· ἵνα γένηται καθ᾿ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς
Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ ἐγένετο θάνατος; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία, ἵνα φανῇ ἁμαρτία, διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον· ἵνα γένηται καθ᾿ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς
Ρωμ. 3:7
εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι
εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι
Α Πε. 4:18
καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται
καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται

ἁμαρτωλός [hamartōlos] — sinful Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἁμαρτωλός, -όν
(ἁμαρτάνω), [in LXX chiefly for רָשָׁע ;]
sinful, a sinner: of all men, 1Ti.1:15 of those especially wicked, 1Ti.1:9, 1Pe.4:18; p1., Mat.9:10-13; 11:19; 26:45, al. (see MM, VGT, see word; Cremer, 102, 634)
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἁμαρτωλός [hamartōlos] — sinful Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἁμαρτωλ-ός, όν,
erroneous, ἁμαρτωλότερον[Refs 4th c.BC+]; erring, ἐν πᾶσιν[Refs 1st c.AD+]
2 of bad character, δοῦλοι[Refs 1st c.BC+] W.: with genitive, sinning against, θεῶν[Refs] —ἁμαρτωλὴ γέρων, barbarism in [Refs 5th c.BC+]. adverb -ῶς[Refs 5th c.BC+]
II substantive ἁμαρτωλός, ὁ, sinner, [LXX+NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0