Βιβλική λέξη «διακονέω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
διακονεῖ
[diakonei]
Μετάφραση
en: serves
jp: 仕える
ru: служит
Μορφολογία
γένος:
-
χρόνος:
ενεστώτας
αριθμός:
ενικός
πτώση:
-
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 1510
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 26
Τυχαίοι στίχοι
Α Πε. 4:11
εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ἧς χορηγεῖ ὁ θεός· ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν
εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ἧς χορηγεῖ ὁ θεός· ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν
διακονέω
[diakoneō]
— to serve
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
διακονέω, ῶ
(δίακονος);
1. generally,
to minister, serre, wait upon, especially at table,
to do one a service, cure for one's needs: absol.,
Mat.20:28,
Mrk.10:45,
Luk.10:40;
22:26, 27,
Jhn.12:2,
1Pe.4:11; ὅσα διηκόνησεν,
2Ti.1:18 with dative of person(s),
Mat.4:11;
8:15;
25:44;
27:55,
Mrk.1:13, 31;
15:41,
Luk.4:39;
8:3;
12:37;
17:8,
Jhn.12:26,
Act.6:2;
19:22,
Rom.15:25, Phm 13,
Heb.6:10.
2.
to serve as deacon:
1Ti.3:10;
3:13.
3. C. accusative of thing(s),
to minister, supply, supply by ministration:
1Pe.1:12;
4:10; pass.,
2Co.3:3;
8:19, 20.†
SYN.: λειτουργέω, which see (Cremer, 179). (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
διακονέω
[diakoneō]
— to serve
Liddell–Scott–Jones, LSJ
διᾱκον-έω,
Ionic dialect διηκ-,
imperfect ἐδιακόνουν [
NT+7th c.BC+]:
future -ήσω[
Refs 5th c.BC+]:
aorist διηκόνησα [
Refs 1st c.AD+];
infinitive -ῆσαι[
Refs 5th c.BC+]:
perfect δεδιακόνηκα [
Refs 4th c.BC+]:—
middle,
imperfect διηκονούμην [
Refs 2nd c.AD+]:
future -ήσομαι[
Refs]:
aorist διηκονησάμην [
Refs]:—
passive,
future δεδιακονήσομαι [
Refs 1st c.AD+]:
aorist ἐδιακονήθην [
Refs 4th c.BC+]
perfect δεδιακόνημαι, see below 11: (διάκονος):—
minister, do service, absolutely, [
Refs 5th c.BC+]: with
dative person,
serve [
Refs 4th c.BC+]; δ. ὑποθήκαις τινός [
Refs 5th c.BC+]; δ. παρὰ τῷ δεσπότῃ [
Refs 3rd c.BC+]; δ. πρὸς ὠνήν τε καὶ πρᾶσιν [
Refs 5th c.BC+]:—
middle,
minister to one's own needs, serve oneself, [
Refs 5th c.BC+]; διακονοῦντες καὶ διακονούμενοι ἑαυτοῖς
acting as servants and
serving themselves, [
Refs 5th c.BC+]: also simply like
active, οἶνον ἡμῖν χρυσίῳ διακονούμενοι [
Refs 2nd c.AD+]:—
passive,
to be served, οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι [
NT]
2 to be a deacon, [
NT]
II c.
accusative of things,
render a service, τινὶ ὅ τι ἂν δεηθῇ [
Refs 5th c.BC+]:—
passive,
to be supplied, τῇ πόλει ἐδιακονήθησαν [αἱ πράξεις] [
Refs 4th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0