Βιβλική λέξη «πλεῖστος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

πλεῖστος [pleistos]

Μετάφραση

en: greatest, very great
jp: 非常に多い, 非常に大きな
ru: величайший, очень большая

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: επίθετο

Στατιστικά

ID: 15096
Αριθμός λέξεων: 2
Επαναλήψεις λήμματος: 4
Λήμμα: πλεῖστος

Λίστα στίχων (2)

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 21:8
ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ, ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ
ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ, ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ
Μκ. 4:1
Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν. καὶ συνάγεται πρὸς αὐτὸν ὄχλος πλεῖστος, ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦσαν
Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν. καὶ συνάγεται πρὸς αὐτὸν ὄχλος πλεῖστος, ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦσαν

πλεῖστος [pleistos] — most Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

πλεῖστος, πλείων, see: πολύς.
πολύς, πολλή, πολύ,
[in LXX chiefly for רַב and cognate forms ;]
1. as adj., much, many, great, of number, space, degree, value, time, etc.: ἀριθμός, Act.11:21 ὄχλος, Mrk.5:24 θερισμός, Mat.9:37 χόρτος, Jhn.6:10 χρόνος, Mat.25:19 γογγυσμός, Jhn.7:12 πόνος, Col.4:13 δόξα, Mat.24:30 σιγή, Act.21:40 pl., προφῆται, Mat.13:17 ὄχλοι, Mat.4:25 δαιμόνια, Mrk.1:34 δυνάμεις, Mat.7:22,
2. As subst., pl. masc, πολλοί, many (persons): Mat.7:22, Mrk.2:2, al.; with genitive partit., Mat.3:7, Luk.1:16, al.; before ἐκ, Jhn.7:31, Act.17:12; with art., οἱ π., the many, Mat.24:12, Rom.12:5, 1Co.10:17, 33 2Co.2:17; opposite to ὁ εἶς (Lft., Notes, 291), Rom.5:15, 19; neut. pl., πολλά: Mat.13:3, Mrk.5:26, al.; accusative with adverbial force, Mrk.1:45, Rom.16:6 (Deiss., LAE, 317), 1Co.16:12, Jas.3:2, al.; neut. sing., πολύ: Luk.12:48 adverbially, Mrk.12:27, al.; πολλοῦ (genitive pret.), Mat.26:9 with compar. (Bl., §44, 5), π. σπουδαιότερον, 2Co.8:22 πολλῷ πλείους, Jhn.4:41

Compar., πλείων
, neut., πλεῖον and πλέον (see WH, App., 151), pl., πλείονες, -ας, -α, contr., πλείους, -ω (cf. Mayser, 69), more, greater;
1. as adj.: Jhn.15:2, Act.18:2o, Heb.3:3 before παρά, Heb.11:4 (cf. Westc, in l. Was ΠΛΙΟΝΑ here a primitive error for ΗΔΙΟΝΑ ?); pi., Act.13:31, al.; with genitive compar., Mat.21:36 with num. (ἤ of comp. omitted), Act.4:22; 24:11, al.
2. As subst., οἱ π., the greater number: Act.10:32; 27:12, 1Co.10:5; 15:6; also (Bl., §44, 3) others, more, the more: 2Co.2:6; 4:15, Php.1:14; πλείονα, Luk.11:53 πλειον, πλέον, Mat.20:10, 2Ti.3:9; with genitive comp., Mrk.12:43, Luk.21:3; π. Ἰωνᾶ ὧδε, Mat.12:41 adverbially, Act.4:17; 20:9; 24:4.
3. As adv., πλεῖον: before ἤ, Luk.9:13 with genitive comp., Mat.5:20 πλείω: with num., Mat.26:53

Superl., πλεῖστος, -η, -ον
, (a) prop., most: Mat.11:20; 21:8; adverbially, τὸ π., 1Co.14:27
(b) elative (M, Pr., 79), very great: ὄχλος π., Mrk.4:1
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

πλεῖστος [pleistos] — most Liddell–Scott–Jones, LSJ

πλεῖστος, η, ον,
superlative of πολύς, most, greatest, largest, in number, size, extent, etc., π. ὅμιλος, λαός, [Refs 8th c.BC+]most in vogue, [Refs 5th c.BC+]; τῇ γνώμῃ πλεῖστός εἰμι, ἡ π. γνώμη, [Refs 5th c.BC+]; πλεῖστον σχήσειν, as superlative of πλέον ἔχειν (see. πλείων), [Refs 5th c.BC+]
2 with Article, οἱ π. the greatest number, [Refs]; τὸ π. τοῦ βίου the greatest part of.., [Refs 5th c.BC+]
II Special usages: with relative, ὅσας ἂν πλείστας δύνωνται καταστρέφεσθαι subdue the greatest number that they possibly could, [Refs 5th c.BC+]; ὅς κα πλεῖστον διδῷ ἀποδόμενοι [Refs 5th c.BC+]
III adverb usages: πλεῖστον most, [Refs 8th c.BC+]: sometimes added to a superlative, π. ἐχθίστη [Refs 5th c.BC+] as adverb, [Refs 5th c.BC+]; π. χαίρειν, frequently in letters, [Refs 1st c.BC+]
III.b furthest, π. ἀφεστηκέναι [Refs 5th c.BC+]
III.2 with Article, τὸ π. at most, ἡμερῶν τεσσάρων τὸ π. [Refs 5th c.BC+]for the most part, [Refs 5th c.BC+]; opposed to ἐνίοτε, [Refs 5th c.BC+]
IV with Preps.:
IV.1 διὰ πλείστου furthest off, in point of space or time, [Refs 5th c.BC+]
IV.2 ἐς πλεῖστον most, [Refs 5th c.BC+]
IV.3 ἐπὶ πλεῖστον over the greatest distance, to the greatest extent, in point of space, time, or extent, ἐπὶ π. χλιδῆς ἀπίκετο [Refs 5th c.BC+]; ὡς ἐπὶ π. or ὡς ἐπὶ τὸ π., for the most part, [Refs 5th c.BC+]
IV.4 κατὰ τὸ π. for the most part, [Refs 2nd c.BC+]
IV.5 περὶ πλείστου ποιεῖσθαι, see at περί [Refs 4th c.BC+]
IV.6 ἐν τοῖς πλεῖσται, see ὁ, ἡ, τό, [Refs 4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0