Βιβλική λέξη «βλασφημέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

βλασφημοῦντες [blasphēmountes]

Μετάφραση

en: blaspheming
jp: 冒涜する, 冒涜して
ru: хуля, хулящие

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: наст. вр.
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: прич.

Στατιστικά

ID: 1480
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 28
Λήμμα: βλασφημέω

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 13:45
ἰδόντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς ὄχλους ἐπλήσθησαν ζήλου καὶ ἀντέλεγον τοῖς ὑπὸ Παύλου λαλουμένοις βλασφημοῦντες
ἰδόντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς ὄχλους ἐπλήσθησαν ζήλου καὶ ἀντέλεγον τοῖς ὑπὸ Παύλου λαλουμένοις βλασφημοῦντες
Β Πε. 2:10
μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. Τολμηταί, αὐθάδεις, δόξας οὐ τρέμουσιν βλασφημοῦντες
μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. Τολμηταί, αὐθάδεις, δόξας οὐ τρέμουσιν βλασφημοῦντες
Β Πε. 2:12
οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα γεγεννημένα φυσικὰ εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσιν βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καὶ φθαρήσονται
οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα γεγεννημένα φυσικὰ εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσιν βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καὶ φθαρήσονται
Α Πε. 4:4
ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·
ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·

βλασφημέω [blasphēmeō] — to blaspheme Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

βλασφημέω, -ῶ
(βλάσφημος), [in LXX: 2Ki.19:4 (יכח hi.) ib. 6, 22 (גּדף pi.), Isa.52:5 (נאץ hith.), Dan LXX 3:29 (96) (אמר שׁלח), Tob.1:18, Da TH Bel 9, 2Ma.2 * ;]
1. to speak lightly or profanely of sacred things (in cl., opp. of εὐφημέω), esp. to speak impiously of God, to blaspheme, speak blasphemously: absol., Mat.9:3; 26:65, Mrk.2:7, Jhn.10:36, Act.26:11, 1Ti.1:20, 2Pe.2:12; τ. θεόν, Act.19:37, Rev.16:11, 21; τὸ ὄνομα τ. θεοῦ, Rev.13:6; 16:9; δόξας, Jude.1:3, 2Pe.2:10; εἰς τὸ πνεῦμα τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, Mrk.3:29, Luk.12:10.
2. to revile, rail at, slander: absol., Luk.22:65, Act.13:45; 18:6, 1Pe.4:4; with accusative, Mat.27:39, Mrk.3:28; 15:29, Luk.23:39, Tit.3:2, Jas.2:7, Jude.1:10. Pass.: Rom.2:24; 3:8; 14:16, 1Co.10:30, 1Ti.6:1, Tit.2:5, 2Pe.2:2 (Cremer, 570).
† (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

βλασφημέω [blasphēmeō] — to blaspheme Liddell–Scott–Jones, LSJ

βλασφημ-έω,
perfect βεβλασφήμηκα [Refs 4th c.BC+]:—speak profanely of sacred things, εἰς θεούς [Refs 5th c.BC+]; offer rash prayers, [Refs]; β. κατά τινος utter imprecations against, [Refs 4th c.BC+]
2 speak ill or to the prejudice of one, slander, περὶ τῆς ἐμῆς διατριβῆς [NT+5th c.BC+] O.:—passive, to have evil spoken of one, βεβλασφημημένους [NT+1st c.AD+]
3 speak impiously or irreverently of God, blaspheme, εἰς τὸν Κύριον [LXX+NT]; εἰς τὰ θεῖα Vett.[LXX+NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0