Βιβλική λέξη «ἀποστέλλω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀποστελεῖ [apostelei]

Μετάφραση

en: will send
jp: 遣わすだろう, 遣わすでしょう, 遣わす
ru: пошлет, пошлёт

Μορφολογία

χρόνος: буд. индикатив
αριθμός: ενικός
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 14701
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 79
Λήμμα: ἀποστέλλω

Τυχαίοι στίχοι

Μκ. 13:27
καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς [αὐτοῦ] ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ᾿ ἄκρου γῆς ἕως ἄκρου οὐρανοῦ
καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς [αὐτοῦ] ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ᾿ ἄκρου γῆς ἕως ἄκρου οὐρανοῦ
Μτ. 21:3
καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε ὅτι Ὁ κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· εὐθὺς δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς
καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε ὅτι Ὁ κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· εὐθὺς δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς
Μτ. 13:41
ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν
ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν
Μτ. 24:31
καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσιν τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ᾿ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν
καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσιν τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ᾿ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν

ἀποστέλλω [apostellō] — to send Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπο-στέλλω,
[in LXX very freq., almost always for שׁלח ;]
prop., to send away, to dispatch on service;
1. to send with a commission, or on service;
(a) of persons: Christ, Mat.10:40 the apostles, 10:16; servants, Mrk.12:2 angels, 13:27;
(b) of things: ὄνος, Mat.21:3 τὸ δρέπανον, Mrk.4:29 τ. λόγον, Act.10:36 τ. ἐπαγγελίαν (i.e. the promised Holy Spirit), Luk.24:49, Rec.; before εἰς, Mat.20:2, Luk.11:49, Jhn.3:17; ὀπίσω, Luk.19:14 ἔμπροσθεν, Jhn.3:28 πρὸ προσώπου, Mat.11:10 πρός, Mat.21:34 with ref. to sender or place of departure: ἀπό, Luk.1:26 (Rec. ὑπό); παρά, Jhn.1:6 ἐκ, Jhn.1:19; ὑπό, Act.10:17 (Rec. ἀπό); before inf., Mrk.3:14, al.; ἵνα, Mrk.12:2, al.; εἰς (of purpose), Heb.1:14 without direct obj.: before πρός, Jhn.5:33 λέγων, Jhn.11:3 ἀποστείλας, with indic., Mat.2:16, Act.7:14, Rev.1:1.
2. to send away, dismiss: Luk.4:18, Mrk.5:10; 8:26; 12:3 (cf. ἐξ-, συν-αποστέλλω).
SYN.: πέμπω, the general term. ἀ. "suggests official or authoritative sending" (see Thayer, see word πέμπω; Westc., Jo., 298; Epp. Jo., 125; Cremer, 529; MM, see word). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀποστέλλω [apostellō] — to send Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀποστέλλω,
future -στελῶ: aorist ἀπέστειλα (see. below):— send off or away from, μή μ᾽.. τῆσδ᾽ ἀποστείλητε γῆς[Refs 5th c.BC+]; send away, banish, τὰ δίκαια[Refs 5th c.BC+]:—passive, go away, depart, [Refs 5th c.BC+]
II dispatch, on some mission or service, [Refs 5th c.BC+]; frequently of messengers or forces, [Refs 5th c.BC+]; οἰκιστάς (as a form of banishment), [Refs 5th c.BC+]:—passive, with infinitive, οἱ ἀποσταλέντες στρατεύεσθαι[Refs]
III put off, doff, θαἰμάτια[Refs 5th c.BC+]
IV intransitive, retire, withdraw, of the sea, [Refs 5th c.BC+]; of persons, οἴκαδε[Refs 4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0