Βιβλική λέξη «ὄφις» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ὄφεις
[opheis]
Μετάφραση
en: serpents, snakes
jp: 蛇, 蛇を
ru: змеи, змей
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
мн.ч.
πτώση:
вин.п.
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 14459
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 11
Τυχαίοι στίχοι
Μτ. 10:16
Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί
Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί
Μτ. 23:33
ὄφεις γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης
ὄφεις γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης
Μκ. 16:18
[καὶ ἐν ταῖς χερσὶν] ὄφεις ἀροῦσιν, κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψῃ, ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσιν καὶ καλῶς ἕξουσιν
[καὶ ἐν ταῖς χερσὶν] ὄφεις ἀροῦσιν, κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψῃ, ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσιν καὶ καλῶς ἕξουσιν
ὄφις
[ophis]
— snake
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ὄφις, -εως, ὁ
[in LXX chiefly for נָחָשׁ ;]
a serpent, snake:
Mat.7:10 Mrk.16:18,
Luk.10:19;
11:11,
Jhn.3:14,
1Co.10:9,
Rev.9:19; as typical of wisdom and cunning,
Mat.10:16;
23:23,
2Co.11:3 (cf.
Gen.31:1-55); of Satan (cf.
Gen.3:1,
Wis.2:23-24, 4Ma.18:8),
Rev.12:9, 14;
12:11;
20:2.†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ὄφις
[ophis]
— snake
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ὄφις, ὁ,
genitive ὄφεως,
poetry also ὄφεος [
Refs 5th c.BC+];
Doric dialect and
Ionic dialect ὄφιος [
Refs 8th c.BC+]:—
serpent, αἰόλος [
Refs 8th c.BC+]; ὁ ψυχρὸς ὄ. [
Refs 3rd c.BC+]; equivalent to δράκων in [
Refs 8th c.BC+]
II likeδράκων,
a serpent-like bracelet, [
Refs 4th c.BC+]; ὄφεις is
Attic dialect for ψέλλια
accusative to [
Refs 2nd c.AD+]
II.2 τρικάρηνος ὄ. ὁ χάλκεος dedicated at Delphi (= [
Refs 5th c.BC+]
III the constellation [
Refs 4th c.BC+]
IV a creeping plant, [
Refs 5th c.BC+]
V a kind of
fish, see at ὀφίδιον [
Refs]
VI guinea-worm (elsewhere δρακόντιον), [
Refs 2nd c.AD+]
VII =ὀφίασις I, [
Refs 1st c.AD+]. [The first syllable is sometimes made long in the older Poets, αἰόλον ὄφιν [
Refs 8th c.BC+] —The
ultima of the _nominative_ and _accusative_ ὄφις, ὄφιν is commonly long, as in [
Refs 8th c.BC+]; short only in later Poets, as [
Refs 4th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0