Βιβλική λέξη «ἄρχων» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἄρχοντι [archonti]

Μετάφραση

en: prince, ruler
jp: 支配者, かしら
ru: князе, князем

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: δοτική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 14422
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Λήμμα: ἄρχων

Λίστα στίχων (3)

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 9:34
οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον, Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια
οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον, Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια
Μκ. 3:22
καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια
καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια
Μτ. 12:24
οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον, Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια εἰ μὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων
οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον, Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια εἰ μὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων

ἄρχων [archōn] — ruler Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἄρχων, -οντος, ὁ
(present ptcp. of ἄρχω), [in LXX for נָשִׂיא., רֹאשׁ, שַׂר, etc. ;]
a ruler, chief: Jesus, Rev.1:5 rulers of nations, Mat.20:25, Act.4:26; 7:35; magistrates, Act.23:5, Rom.13:3; judges, Luk.12:58, Act.7:27, 35; 16:19; members of the Sanhedrin, Luk.14:1; 23:13, 35; 24:20, Jhn.3:1; 7:26, 48; 12:42, Act.3:17; 4:5, 8; 13:27; 14:5; rulers of synagogues, Mat.9:18, 23, Luk.8:41; 18:18; οἱ ἄ. τ. αἰῶνος τούτου, 1Co.2:6-8 of the devil: ἄ. τῶν δαιμονίων, Mat.9:34; 12:24, Mrk.3:22, Luk.11:15; ὁ ἄ. τοῦ κόσμου, Jhn.12:31; 14:30; 16:11; ἄ. τ. ἐξουσίας τ. ἀέρος, Eph.2:2 (MM, see word; DB, iii, 838; Ext., 99 f; DCG, ii, 419; DCG, see word Archon).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἄρχων [archōn] — ruler Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἄρχων, οντος, ὁ,
(participle of ἄρχω) ruler, commander, νεός[Refs 5th c.BC+]; chief, king, Ἀσίας[Refs 4th c.BC+]; ἄ. τοῦ κόσμου τούτου, of Satan, [NT]
II as official title, chief magistrate, especially at Athens, [Refs 5th c.BC+]; οἱ ἄ., at Sparta, the authorities, [Refs 5th c.BC+] the eponymous magistrate of the year, [Refs 4th c.BC+]; so in Boeotia, at Delphi, Delos, and elsewhere, [Refs]; = Latin consul, [Refs 2nd c.BC+]
II.2 governor of a dependency or province, e.g. in the Athenian Empire, [Refs]; of a Roman governor, [Refs]; = praefectus, [Refs 2nd c.BC+]
II.3 generally, magistrate, official, [Refs 4th c.BC+]; opposed to ἰδιώτης, [Refs]; ruler of a synagogue, [NT]; president of a club, [Refs 2nd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0