Βιβλική λέξη «ἀποθνήσκω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀπέθανεν [apethanen]

Μετάφραση

en: died, has died, he died, had died
jp: 死んだ
ru: умер, погибла, умерла, умерло

Μορφολογία

χρόνος: αόριστος
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 1418
Αριθμός λέξεων: 27
Επαναλήψεις λήμματος: 54
Λήμμα: ἀποθνήσκω

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 11:21
εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε οὐκ ἂν ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός μου·
εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε οὐκ ἂν ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός μου·
Ιω. 11:32
ἡ οὖν Μαριὰμ ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν Ἰησοῦς ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας, λέγουσα αὐτῷ, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε οὐκ ἄν μου ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός
ἡ οὖν Μαριὰμ ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν Ἰησοῦς ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας, λέγουσα αὐτῷ, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε οὐκ ἄν μου ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός
Μκ. 12:21
καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα· καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως·
καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα· καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως·
Β Κορ. 5:14
ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς, κρίναντας τοῦτο, ὅτι εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν· ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον·
ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς, κρίναντας τοῦτο, ὅτι εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν· ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον·
Ιω. 8:52
εἶπον [οὖν] αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις. Ἀβραὰμ ἀπέθανεν καὶ οἱ προφῆται, καὶ σὺ λέγεις, Ἐάν τις τὸν λόγον μου τηρήσῃ, οὐ μὴ γεύσηται θανάτου εἰς τὸν αἰῶνα
εἶπον [οὖν] αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις. Ἀβραὰμ ἀπέθανεν καὶ οἱ προφῆται, καὶ σὺ λέγεις, Ἐάν τις τὸν λόγον μου τηρήσῃ, οὐ μὴ γεύσηται θανάτου εἰς τὸν αἰῶνα

ἀποθνήσκω [apothnēskō] — to die Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπο-θνῄσκω,
[in LXX chiefly for מוּת ;]
to die: of natural death, Mrk.5:35, al.; of violent death (pass. of ἀποκτείνω), esp. of Christ, Mat.26:35, Jhn.12:33, Heb.10:28, al.; of spiritual death, Jhn.6:50, Rom.8:13, al.; with dative ref., Rom.6:2, 10; 14:7, 8, Gal.2:19; accusative, ὅ, Rom.6:10 before ἐν, Mat.8:32, Jhn.8:21, 24 1Co.15:22, Heb.11:37, Rev.14:13; before ὑπέρ, περί, Jhn.11:50, 51; 18:14, Rom.5:6-8; 14:15, 1Co.15:3, 2Co.5:15, 1Th.5:10, 1Pe.3:18; ἀπό, Col.2:20 ἐκ, Rev.8:11 figuratively, 1Co.15:31 (cf. συν-αποθνήσκω, and V. Milligan, NTD, 258f.; DCG, i, 791b; Cremer, 286; MM, see word; on the perfective force of this verb, M, Pr., 112, 114; and on the distinction bet. present and aor., ib. 113 f.).
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀποθνήσκω [apothnēskō] — to die Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀποθνήσκω,
future -θᾰνοῦμαι, Ionic dialect -θανέομαι or -εῦμαι[Refs 5th c.BC+] —strengthened for θνῄσκω, die, [Refs 8th c.BC+]; in Comedy texts and Prose the usual form of the present; σεῦ ἀποτεθνηῶτος[Refs 8th c.BC+]; νόσῳ[Refs 5th c.BC+]; to be ready to die, of laughter, etc., [Refs 5th c.BC+]
II serving as passive of ἀποκτείνω, to be put to death, slain, ὑπό τινος[Refs 5th c.BC+]; especially by judicial sentence, ἀποθανεῖν ὑπὸ τῆς πόλεως[Refs 5th c.BC+]
III renounce, νόμῳ[NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0