Βιβλική λέξη «πεινάω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐπείνασεν
[epeinasen]
Μετάφραση
en: he hungered, was hungry, became hungry, he became hungry
jp: 空腹を覚えた, 空腹だった, 空腹になった
ru: возжаждал, проголодался, возголодал, голодал
Μορφολογία
χρόνος:
αόριστος
αριθμός:
ενικός
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 13946
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 16
Τυχαίοι στίχοι
Μτ. 4:2
καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασεν
καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασεν
Μτ. 21:18
Πρωῒ δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασεν
Πρωῒ δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασεν
Μτ. 12:3
ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ ὅτε ἐπείνασεν καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ
ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ ὅτε ἐπείνασεν καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ
Μκ. 2:25
καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυίδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ
καὶ λέγει αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυίδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ
Μκ. 11:12
Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασεν
Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασεν
πεινάω
[peinaō]
— to hunger
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
πεινάω, -ῶ
[in LXX chiefly for = רָעֵב ;]
to hunger, be hungry:
Mat.4:2;
12:1, 3;
21:18;
25:35, 37;
25:42, 44,
Mrk.2:25;
11:12,
Luk.1:53;
4:2;
6:3,
Rom.12:20" (LXX),
1Co.4:11;
11:21;
11:34 Php.4:12,
Rev.7:16; metaphorically,
Mat.5:6,
Luk.6:21, 25,
Jhn.6:35.†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
πεινάω
[peinaō]
— to hunger
Liddell–Scott–Jones, LSJ
πειν-άω,
forms in αε
contraction into η not ᾱ (as in διψάω,[
Refs 2nd c.AD+], πεινῇς, -ῇ [
Refs 5th c.BC+];
infinitive πεινῆν [
Refs 5th c.BC+];
Epic dialect πεινήμεναι [
Refs 8th c.BC+]:
imperfect ἐπείνων [
Refs 5th c.BC+]:
future πεινήσω [
Refs 5th c.BC+]; later πεινάσω [ᾱ] [
LXX+NT]:
aorist ἐπείνησα [
LXX+5th c.BC+]:
perfect πεπείνηκα [
Refs 5th c.BC+]: later we find the
contraction of αε into ᾱ, ἐπείνας, πεινᾷ, -ᾶν, [
LXX+NT]: (πεῖνἀ):—
to be hungry, πεινάων, of a lion, [
Refs 8th c.BC+]; κακῶς π.
to be starved, [
Refs 5th c.BC+]; thrice in Trag., πεινῶσα [
Refs 5th c.BC+]
II with
genitive,
hunger after, σίτου δ᾽ οὐκέτ᾽ ἔφη πεινήμεναι [
Refs 8th c.BC+]
II.2 metaphorically,
hunger, crave after, χρημάτων [
Refs 5th c.BC+]; simply,
to be in want of, lack, πεινῶντες ἀγαθῶν [
NT+5th c.BC+]. [ᾱ in un
contraction forms in [
Refs 8th c.BC+] [same place], and the
Attic dialect contractions (-η- from -ηε-) agree; but πεινῶντι
Doric dialect 3rd.pers. plural present indicative in [
Refs 5th c.BC+] codices points to -ᾰοντι.]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0