Βιβλική λέξη «κράζω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

κράξας [kraxas]

Μετάφραση

en: having cried out, crying out
jp: 叫んで
ru: возгласив, вскричав, вскрикнув

Μορφολογία

χρόνος: αόριστος
αριθμός: ед.ч.
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 13897
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 47
Λήμμα: κράζω

Τυχαίοι στίχοι

Μκ. 5:7
καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ λέγει, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; ὁρκίζω σε τὸν θεόν, μή με βασανίσῃς
καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ λέγει, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; ὁρκίζω σε τὸν θεόν, μή με βασανίσῃς
Μκ. 9:24
εὐθὺς κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου ἔλεγεν, Πιστεύω· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ
εὐθὺς κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου ἔλεγεν, Πιστεύω· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ
Μκ. 9:26
καὶ κράξας καὶ πολλὰ σπαράξας ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε τοὺς πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν
καὶ κράξας καὶ πολλὰ σπαράξας ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε τοὺς πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν
Μτ. 27:50
ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα
ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα

κράζω [krazō] — to cry Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κράζω
[in LXX for זָעַק, צָעַק, קָרָא, etc. ;]
in cl. chiefly poët.,
1. prop. onomatop., of the raven, to croak, hence generally, of inartic. cries, to scream, cry out (Æsch., al.): Mrk.5:5; 9:26; 15:39 (Rec., R, mg.), Luk.9:39, al.; of crying for vengeance (cf. Gen.4:10), Jas.5:4.
2. to cry, call out with a loud voice: with accusative of thing(s), Act.19:32 before orat. dir., Mrk.10:48, Luk.18:39, al.; (ἐν) φωνῇ μεγάλῃ, Mrk.5:7, Rev.14:15, al.; λέγων, Mat.8:29, al.; of public teaching, Jhn.1:15, Rom.9:27, al.; of importunate prayer (cf. Job.35:12, Psa.3:5, al.), Rom.8:15, Gal.4:6; pf. with Pres. sense (vernac.; M, Pr., 147), Jhn.1:15
SYN.: see: βοάω (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κράζω [krazō] — to cry Liddell–Scott–Jones, LSJ

κράζω,
not common in present, [Refs 5th c.BC+], etc.: future κεκράξομαι [NT+5th c.BC+]: aorist 1 ἔκραξα [LXX+4th c.BC+]; ἐκέκραξα frequently in [LXX]aorist 2 ἔκρᾰγον (ἀν[LXX+5th c.BC+]perfect with present sense, κέκρᾱγα (see. below) (late κέκρᾰγα [Refs 5th c.BC+]: pluperfect ἐκεκράγειν [Refs 8th c.BC+], croak, of the raven, [Refs 5th c.BC+], Thphr. [prev. cited]; of frogs, κεκραξόμεσθα [Refs 5th c.BC+]: generally, scream, shriek, cry, σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας [Refs 4th c.BC+]; bawl, shout, κεκραγὼς καὶ βοῶν [Refs 5th c.BC+]; κεκραγέναι πρός τινα to call to.., [Refs 5th c.BC+]: with accusative cognate, μέλος κέκραγα [Refs 4th c.BC+]; ποίου (i.e. περὶ ποίου) κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ᾽ ὑπέρφρον; [Refs 5th c.BC+]:—rare in early Prose, [Refs 5th c.BC+], etc.; ἐκεκράγει ὅτι.. [Refs 2nd c.BC+]; κεκράγασιν ὡς.. [Refs 5th c.BC+]: with accusative et infinitive [Refs 5th c.BC+]
2 with accusative of things, call, clamour for, ἐμβάδας [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0