Βιβλική λέξη «χρυσός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

χρυσὸν [chryson]

Μετάφραση

en: gold
jp: 金
ru: золото, золота

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 13570
Αριθμός λέξεων: 2
Επαναλήψεις λήμματος: 11
Λήμμα: χρυσός

Λίστα στίχων (2)

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 10:9
Μὴ κτήσησθε χρυσὸν μηδὲ ἄργυρον μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν
Μὴ κτήσησθε χρυσὸν μηδὲ ἄργυρον μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν
Μτ. 2:11
καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν
καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν

χρυσός [chrusos] — gold Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

χρυσός, -οῦ, ὁ
[in LXX chiefly for זָהָב ;]
gold: Mat.2:11, Rev.9:7; of golden ornaments, Mat.23:16-17, 1Ti.2:9 (Rec., WH, mg.), Jas.5:3, Rev.17:4 (Rec., WH, mg.) Rev.18:12, 16 (Rec., WH, mg.); of images, Act.17:29 of gold coin, Mat.10:9†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

χρυσός [chrusos] — gold Liddell–Scott–Jones, LSJ

χρῡσός, ὁ,
gold, τιμῆς [Refs 8th c.BC+]; ἐσθής, [Refs 8th c.BC+]; χρυσὸν κέρασιν περιχεύας (of a victim) [Refs 8th c.BC+]; κοῖλος ἄργυρος καὶ χ. silver and gold plate, [Refs 4th c.BC+]; λευκὸς χ. white gold, i.e. gold alloyed with silver, opposed to χ. ἄπεφθος refined gold, [Refs 5th c.BC+]
2 gold, to express anything made of gold, e. g. golden armour or raiment, χρυσὸν.. ἔδυνε περὶ χροΐ, of Zeus, [Refs 8th c.BC+]; of Poseidon, [Refs 5th c.BC+]; ἀραρότως σύνδεσμα χρυσὸς (a gold crown) εἶχε [Refs 5th c.BC+]
3 frequently used by Poets to denote anything dear or precious, ταῦτα μὲν.. κρείσσονα χρυσοῦ.. φωνεῖς [Refs 5th c.BC+] golden words, [Refs 5th c.BC+] and all derivations, though Lyric Poets sometimes made υ short in the adjective χρύσεος (which see); once we have χρῠσός, [Refs 5th c.BC+].] (Borrowed from Semitic, cf. Hebrew chārūts, Assyr. h_urāšu 'gold', Aramaic hara 'yellow'.) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0