Βιβλική λέξη «βλασφημέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

βλασφημοῦσιν [blasphēmousin]

Μετάφραση

en: blaspheme
jp: 冒涜する
ru: хулят

Μορφολογία

γένος: -
χρόνος: ενεστώτας
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 131
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 28
Λήμμα: βλασφημέω

Τυχαίοι στίχοι

Ιακ. 2:7
οὐκ αὐτοὶ βλασφημοῦσιν τὸ καλὸν ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ᾿ ὑμᾶς
οὐκ αὐτοὶ βλασφημοῦσιν τὸ καλὸν ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ᾿ ὑμᾶς
Ιούδα. 1:8
Ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσιν, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσιν, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν
Ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσιν, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσιν, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν
Ιούδα. 1:10
οὗτοι δὲ ὅσα μὲν οὐκ οἴδασιν βλασφημοῦσιν, ὅσα δὲ φυσικῶς ὡς τὰ ἄλογα ζῷα ἐπίστανται, ἐν τούτοις φθείρονται
οὗτοι δὲ ὅσα μὲν οὐκ οἴδασιν βλασφημοῦσιν, ὅσα δὲ φυσικῶς ὡς τὰ ἄλογα ζῷα ἐπίστανται, ἐν τούτοις φθείρονται

βλασφημέω [blasphēmeō] — to blaspheme Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

βλασφημέω, -ῶ
(βλάσφημος), [in LXX: 2Ki.19:4 (יכח hi.) ib. 6, 22 (גּדף pi.), Isa.52:5 (נאץ hith.), Dan LXX 3:29 (96) (אמר שׁלח), Tob.1:18, Da TH Bel 9, 2Ma.2 * ;]
1. to speak lightly or profanely of sacred things (in cl., opp. of εὐφημέω), esp. to speak impiously of God, to blaspheme, speak blasphemously: absol., Mat.9:3; 26:65, Mrk.2:7, Jhn.10:36, Act.26:11, 1Ti.1:20, 2Pe.2:12; τ. θεόν, Act.19:37, Rev.16:11, 21; τὸ ὄνομα τ. θεοῦ, Rev.13:6; 16:9; δόξας, Jude.1:3, 2Pe.2:10; εἰς τὸ πνεῦμα τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, Mrk.3:29, Luk.12:10.
2. to revile, rail at, slander: absol., Luk.22:65, Act.13:45; 18:6, 1Pe.4:4; with accusative, Mat.27:39, Mrk.3:28; 15:29, Luk.23:39, Tit.3:2, Jas.2:7, Jude.1:10. Pass.: Rom.2:24; 3:8; 14:16, 1Co.10:30, 1Ti.6:1, Tit.2:5, 2Pe.2:2 (Cremer, 570).
† (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

βλασφημέω [blasphēmeō] — to blaspheme Liddell–Scott–Jones, LSJ

βλασφημ-έω,
perfect βεβλασφήμηκα [Refs 4th c.BC+]:—speak profanely of sacred things, εἰς θεούς [Refs 5th c.BC+]; offer rash prayers, [Refs]; β. κατά τινος utter imprecations against, [Refs 4th c.BC+]
2 speak ill or to the prejudice of one, slander, περὶ τῆς ἐμῆς διατριβῆς [NT+5th c.BC+] O.:—passive, to have evil spoken of one, βεβλασφημημένους [NT+1st c.AD+]
3 speak impiously or irreverently of God, blaspheme, εἰς τὸν Κύριον [LXX+NT]; εἰς τὰ θεῖα Vett.[LXX+NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0