Βιβλική λέξη «ἁμαρτία» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἁμαρτίαις [hamartiais]

Μετάφραση

en: sins, with sins
jp: 罪, 罪に, 罪の中で, 罪の中に, 罪の中
ru: грехам, грехами, грехах

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
χρόνος: -
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: δοτική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 1301
Αριθμός λέξεων: 8
Επαναλήψεις λήμματος: 128
Λήμμα: ἁμαρτία

Τυχαίοι στίχοι

Α Κορ. 15:17
εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν, ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν, ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
Ιω. 8:24
εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν· ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν· ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
Εφ. 2:1
Καὶ ὑμᾶς ὄντας νεκροὺς τοῖς παραπτώμασιν καὶ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
Καὶ ὑμᾶς ὄντας νεκροὺς τοῖς παραπτώμασιν καὶ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
Α Τιμ. 5:22
Χεῖρας ταχέως μηδενὶ ἐπιτίθει, μηδὲ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις· σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει
Χεῖρας ταχέως μηδενὶ ἐπιτίθει, μηδὲ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις· σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει
Α Πε. 2:24
ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι ἰάθητε
ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι ἰάθητε

ἁμαρτία [hamartia] — sin Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἁμαρτία, -ας, ἡ
(ἁμαρτάνω, which see), [in LXX chiefly for חַטָּאת and cogn. forms, also for פֶּשַׁע ,עָוֹן, etc. ;]
prop. a missing the mark; in cl. (see reff. to CR in MM, VGT, see word);
(a) guilt, sin (Plat., Arist., al.);
(b) more freq., from Æsch. down, a fault, failure. In NT (as LXX) always in ethical sense;
1. as a principle and quality of action, = τὸ ἁμαρτάνειν, a sinning, sin: Rom.5:12, 13, 20; ὑφ᾽ ἁμαρτίαν εἶναι, Rom.3:9 ἐπιμένειν, Rom.6:1 ἀποθνήσκειν, νεκρὸν εἶναι τῇ ἁ., Rom.6:2, 11; τὴν ἀ. γινώσκειν, Rom.7:7 σῶμα τῆς ἁ., Rom.6:6 ἀπάτη τῆς ἁ., Heb.3:13 personified as a ruling principle, ἁ. βασιλεύει, κυριεύει, etc., Rom.5:21 6:12, 14 7:17, 20; δουλεύειν, Rom.6:6 δοῦλος τῆς ἁ., ib. 17; νόμος τῆς ἁ., Rom.7:23; 8:2; δύναμις τῆς ἁ., 1Co.15:56 (cf. Gen.4:7).
2. As a generic term (disting. fr. the specific terms ἁμάρτημα, which see, etc.) for concrete wrongdoing, violation of the divine law, sin: Jhn.8:46, Jas.1:15, al.; ποιεῖν (τὴν) ἁ., Jhn.8:34, 2Co.11:7, 1Jn.3:8; εἴχειν ἁ., Jhn.9:41; 15:22, 24; 19:11, 1Jn.1:8; in pl. ἁμαρτίαι, sin in the aggregate, 1Th.2:16 (see Milligan, in l.); ποιεῖν ἁμαρτίας, Jas.5:15 πλῆθος ἁμαρτιῶν, Jas.5:20, 1Pet.4:8; ἄφεσις ἁμαρτιῶν, Mat.26:28, Mrk.1:4, al.; ἐν ἁμαρτίαις εἶναι, 1Co.15:17 collectively, αἴρειν τὴν ἁ. τ. κόσμου, Jhn.1:29 ἀποθνήσκειν ἐν τῇ ἁ., Jhn.8:21
3. = ἁμάρτημα, a sinful deed, a sin: Mat.12:31, Act.7:60, 1Jn.5:16.
SYN.: see: ἁμάρτημα. (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἁμαρτία [hamartia] — sin Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἁμαρτ-ία, ἡ,
a failure, fault, τῶνδ᾽ ἁ. δόμων[Refs 5th c.BC+]; ἁ. δόξης error of judgement, [Refs 5th c.BC+]
2 in Philos. and Religion, guilt, sin, [NT+5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0