Βιβλική λέξη «πολίτης» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
πολίτης
[politēs]
Μετάφραση
en: a citizen
jp: 市民
ru: гражданин
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 12702
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 2
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 21:39
εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν
εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν
πολίτης
[politēs]
— citizen
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
πολίτης, -ου, ὁ
(πόλις), [in LXX chiefly for רֵעַ ;]
1.
a citizen: with genitive loc.,
Luk.15:15,
Act.21:39.
2.
a fellow-citizen: with genitive of person(s),
Luk.19:14,
Heb.8:11" (LXX) .†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
πολίτης
[politēs]
— citizen
Liddell–Scott–Jones, LSJ
πολῑτ-ης, ου, ὁ,
Ionic dialect πολιήτης (which see),
citizen, freeman, [
Refs 8th c.BC+]; πόλεως, πόλεων π., [
Refs 5th c.BC+]
2 fellow-citizen (compare πολιήτης), [
Refs 7th c.BC+]: and by a Comedy texts
metaphorically, οἴνου π. ὢν κρατίστου [
Refs 4th c.BC+]
II adjective belonging to, connected with one's city or
country, θεοὶ πολῖται, =πολιοῦχοι, [
Refs 4th c.BC+]; π. δῆμος, =ὁ τῆς πόλεως, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0