Βιβλική λέξη «πολίτης» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

πολίτης [politēs]

Μετάφραση

en: a citizen
jp: 市民
ru: гражданин

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 12702
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 2
Λήμμα: πολίτης

Λίστα στίχων (1)

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 21:39
εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν
εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν

πολίτης [politēs] — citizen Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

πολίτης, -ου, ὁ
(πόλις), [in LXX chiefly for רֵעַ ;]
1. a citizen: with genitive loc., Luk.15:15, Act.21:39.
2. a fellow-citizen: with genitive of person(s), Luk.19:14, Heb.8:11" (LXX) .†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

πολίτης [politēs] — citizen Liddell–Scott–Jones, LSJ

πολῑτ-ης, ου, ὁ,
Ionic dialect πολιήτης (which see), citizen, freeman, [Refs 8th c.BC+]; πόλεως, πόλεων π., [Refs 5th c.BC+]
2 fellow-citizen (compare πολιήτης), [Refs 7th c.BC+]: and by a Comedy texts metaphorically, οἴνου π. ὢν κρατίστου [Refs 4th c.BC+]
II adjective belonging to, connected with one's city or country, θεοὶ πολῖται, =πολιοῦχοι, [Refs 4th c.BC+]; π. δῆμος, =ὁ τῆς πόλεως, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0