Βιβλική λέξη «δοῦλος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

δοῦλοι [douloi]

Μετάφραση

en: servants, slaves, to him
jp: 僕, 奴隷, 奴隷たち, しもべ, 僕たち, しもべたちは, 蒔かれた, 僕たちは
ru: рабы, рабами

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 1259
Αριθμός λέξεων: 19
Επαναλήψεις λήμματος: 88
Λήμμα: δοῦλος

Τυχαίοι στίχοι

Κολ. 3:22
Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις, μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλίᾳ ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ᾿ ἐν ἁπλότητι καρδίας, φοβούμενοι τὸν κύριον
Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις, μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλίᾳ ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ᾿ ἐν ἁπλότητι καρδίας, φοβούμενοι τὸν κύριον
Ιω. 18:18
εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψῦχος ἦν, καὶ ἐθερμαίνοντο· ἦν δὲ καὶ ὁ Πέτρος μετ᾿ αὐτῶν ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος
εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψῦχος ἦν, καὶ ἐθερμαίνοντο· ἦν δὲ καὶ ὁ Πέτρος μετ᾿ αὐτῶν ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος
Ιω. 4:51
ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ὑπήντησαν αὐτῷ λέγοντες ὅτι ὁ παῖς αὐτοῦ ζῇ
ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ὑπήντησαν αὐτῷ λέγοντες ὅτι ὁ παῖς αὐτοῦ ζῇ
Φιλ. 1:1
Παῦλος καὶ Τιμόθεος δοῦλοι Χριστοῦ Ἰησοῦ πᾶσιν τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις·
Παῦλος καὶ Τιμόθεος δοῦλοι Χριστοῦ Ἰησοῦ πᾶσιν τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις·
Ρωμ. 6:20
ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ
ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ

δοῦλος [doulos] — slave Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δοῦλος, -η, -ον,
[in LXX, ὁ δ. nearly always for עֶבֶד; ὁ δ. chiefly for שִׁפְחָה ,אָמָה ;]
1. in bondage to, subject to: Rom.6:19
2. As subst., ὁ, ἡ δ., a slave;
(a) fem., ἡ δ., a female slave, bondmaid (Cremer, 702; DB, iii, 215): Luk.1:38, 48 Act.2:18" (LXX) ;
(b) masc., ὁ δ., a slave, bond-man: Mat.8:9; 18:23, al.; opposite to ἐλεύθερος, 1Co.7:22; 12:13, Gal.3:28, Eph.6:8, Col.3:11, Rev.6:15; 13:16; 19:18; opposite to κύριος, δεσπότης, οἰκοδεσπότης, Mat.10:24; 13:27, 28 Luk.12:46, Jhn.15:15, Eph.6:5, Col.3:22; 4:1, al.; metaphorically, δ. Χριστοῦ, τοῦ Χρ., Ἰησοῦ Χρ., Rom.1:1, 1Co.7:22, Gal.1:10, Eph.6:6, Php.1:1, Col.4:12, Jas.1:1, 2Pe.1:1, Jude.1:1; δ. τ. θεοῦ, τ. κυρίου, Act.16:17, 2Ti.2:24, Tit.1:1, 1Pe.2:16, Rev.7:3; 15:3; δ. πονηρός, ἀχρεῖος, κακός, Mat.18:32; 24:48; 25:26, 30, Luk.17:10; 19:22; δ. ἁμαρτίας, Jhn.8:34, Rom.6:17, 20; τ. φθορᾶς, 2Pe.2:19
SYN.: διάκονος (q.V.), θεράπων, ὐπηρέτης (see DB, iii, 377; iv, 461, 469; DCG, i, 221; ii, 613; Cremer, 215, 702). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

δοῦλος [doulos] — slave Liddell–Scott–Jones, LSJ

δοῦλος

A, Cretan dialect δῶλος [Refs], ὁ:—properly born bondman or slave, opposed to one made a slave, τὰ ἀνδράποδα πάντα καὶ δοῦλα καὶ ἐλεύθερα [Refs 5th c.BC+]: then, generally, bondman, slave, opposed to δεσπότης (which see): not in [Refs 8th c.BC+], who twice has feminine δούλη, ἡ, bondwoman, [Refs 8th c.BC+]: frequently of Persians and other nations subject to a despot, [Refs 5th c.BC+]; οὔ τινος δοῦλοι κέκληνται, of the Greeks, [Refs 4th c.BC+] slaves to money, [Refs 5th c.BC+]; λιχνειῶν, λαγνειῶν, [Refs 5th c.BC+]
A.II adjective (not in [Refs 4th c.BC+], δοῦλος, η, ον, slavish, servile, subject, δ. πόλις [Refs 5th c.BC+]; σῶμα δ., opposed to νοῦς ἐλεύθερος, [Refs 5th c.BC+]; δ. θάνατος, ζυγόν, πούς, [Refs 5th c.BC+] more enslaved, Αἴγυπτον δ. ποιεῖν [Refs 5th c.BC+]
A.II.2 τὸ δ., =οἱ δοῦλοι, [Refs 5th c.BC+]; also, slavery, a slavish life, [Refs]
A.II.3 ancillary, δ. ἐπιστῆμαι [Refs 4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0