Βιβλική λέξη «διαλέγω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
διελέξατο
[dielēxato, dielexato]
Μετάφραση
en: reasoned
jp: 論じた, 議論した
ru: беседовал
Μορφολογία
γένος:
-
χρόνος:
αόριστος
αριθμός:
ενικός
πτώση:
-
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 12149
Αριθμός λέξεων: 2
Επαναλήψεις λήμματος: 8
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 18:19
κατήντησαν δὲ εἰς Ἔφεσον, κἀκείνους κατέλιπεν αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγὴν διελέξατο τοῖς Ἰουδαίοις
κατήντησαν δὲ εἰς Ἔφεσον, κἀκείνους κατέλιπεν αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγὴν διελέξατο τοῖς Ἰουδαίοις
Πραξ. 17:2
κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς τῷ Παύλῳ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐπὶ σάββατα τρία διελέξατο αὐτοῖς ἀπὸ τῶν γραφῶν
κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς τῷ Παύλῳ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐπὶ σάββατα τρία διελέξατο αὐτοῖς ἀπὸ τῶν γραφῶν
διαλέγω
[dialegō]
— to dispute
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
δια-λέγομαι (mid. of διαλέγω,
to pick out, distinguish, as depon.), [in LXX:
Exo.6:27,
Isa.63:1 (דּבר pi.),
Jdg.8:1 (ריב),
1Es.8:46,
Est.5:2,
Sir.14:20,
2Ma.11:20 * ;]
to converse with, discourse (see
Cl. Rev., i, 45),
discuss, argue:
Act.18:4;
19:8, 9;
20:9; with dative of person(s),
Act.17:17;
18:19;
20:7,
Heb.12:5; before πρός,
Mrk.9:34,
Act.17:17;
24:12; περί
Act.24:25,
Jude.1:9; ἀπὸ τ. γραφῶν,
Act.17:2†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
διαλέγω
[dialegō]
— to dispute
Liddell–Scott–Jones, LSJ
διαλέγω,
pick out, [
Refs 5th c.BC+]; πτῶμα
glean fallen olives, [
Refs]; compare διαλέγειν· ἀνακαθαίρειν, [
Refs 5th c.AD+];
select, separate, [
Refs 5th c.BC+];
examine, check documents, [
Refs 2nd c.BC+]
II διαλέγων τὴν ὀπήν
picking open the hole, to escape, [
Refs 5th c.BC+]; compare διαλέξαι· διορύξαι, [
Refs 5th c.AD+]
B as
deponent verb, διαλέγομαι:
future διαλέξομαι [
Refs 5th c.BC+] also
-λεχθήσομαι [
Refs 4th c.BC+];
-λεγήσομαι [
Refs 3rd c.BC+]:
aorist διελεξάμην [
Refs 8th c.BC+];
Aeolic dialect imperative ζάλεξαι [
Refs 7th c.BC+], and always in
Attic dialect Inscrr., [
Refs]: less frequently
aorist 2 διελέγην [
Refs 4th c.BC+];
3rd.pers. plural διέλεγεν [
Refs]:
perfect διείλεγμαι [
Refs 5th c.BC+]:
pluperfect διείλεκτο [
Refs 4th c.BC+], but in
passive sense, [
Refs 5th c.BC+]:—
hold converse with, with
dative person, μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός [
Refs 8th c.BC+]; δ. τί τινι or πρός τινα,
discuss a question with another, [
Refs 5th c.BC+]; δ. ὅρους
talk in definitions, [
Refs 5th c.BC+]; δ. τινὶ μὴ ποιεῖν
argue with one against doing, [
Refs 4th c.BC+]; οἱ νόμοι οὐδὲν τούτῳ δ.
have nothing
to say to him,
concern him not, [
Refs 4th c.BC+]
to argue on.., [
Refs 4th c.BC+]; or
against.., [
Refs]:
absolutely,
to discourse, reason, [
Refs 5th c.BC+];
reason, calculate, =διαλογίζομαι, [
Refs]:—the
active in
middle sense, [
Refs 5th c.BC+]
B.2 in Philosophy,
practise dialectic, elicit conclusions by discussion, οὐκ ἐρίζειν ἀλλὰ δ. [
Refs 5th c.BC+]
B.3 later,
discourse, lecture, [
Refs 2nd c.AD+]
B.4 use a dialect or
language, κατὰ ταὐτά τισι δ. [
Refs 5th c.BC+];
write in prose, opposed to ποιεῖν, [
Refs 1st c.BC+]
B.4.b speak articulately, [
Refs 4th c.BC+]
B.5 in
Attic dialect, euphemistic for συνουσιάζω,
have intercourse, [
Refs 5th c.BC+]
B.6 have dealings with, [
Refs]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0