Βιβλική λέξη «κράζω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἔκραζεν [ekrazen]

Μετάφραση

en: cried out, was crying out
jp: 叫んだ, 叫んでいた
ru: кричала, возгласил, вопила

Μορφολογία

χρόνος: непр. вр.
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 12074
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 47
Λήμμα: κράζω

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 16:17
αὕτη κατακολουθοῦσα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν ἔκραζεν λέγουσα, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ὁδὸν σωτηρίας
αὕτη κατακολουθοῦσα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν ἔκραζεν λέγουσα, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ὁδὸν σωτηρίας
Μτ. 15:22
καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἔκραζεν λέγουσα, Ἐλέησόν με, κύριε, υἱὸς Δαυίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται
καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἔκραζεν λέγουσα, Ἐλέησόν με, κύριε, υἱὸς Δαυίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται
Πραξ. 23:6
Γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶν Σαδδουκαίων τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων ἔκραζεν ἐν τῷ συνεδρίῳ, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς Φαρισαίων· περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι
Γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶν Σαδδουκαίων τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων ἔκραζεν ἐν τῷ συνεδρίῳ, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς Φαρισαίων· περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι

κράζω [krazō] — to cry Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κράζω
[in LXX for זָעַק, צָעַק, קָרָא, etc. ;]
in cl. chiefly poët.,
1. prop. onomatop., of the raven, to croak, hence generally, of inartic. cries, to scream, cry out (Æsch., al.): Mrk.5:5; 9:26; 15:39 (Rec., R, mg.), Luk.9:39, al.; of crying for vengeance (cf. Gen.4:10), Jas.5:4.
2. to cry, call out with a loud voice: with accusative of thing(s), Act.19:32 before orat. dir., Mrk.10:48, Luk.18:39, al.; (ἐν) φωνῇ μεγάλῃ, Mrk.5:7, Rev.14:15, al.; λέγων, Mat.8:29, al.; of public teaching, Jhn.1:15, Rom.9:27, al.; of importunate prayer (cf. Job.35:12, Psa.3:5, al.), Rom.8:15, Gal.4:6; pf. with Pres. sense (vernac.; M, Pr., 147), Jhn.1:15
SYN.: see: βοάω (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κράζω [krazō] — to cry Liddell–Scott–Jones, LSJ

κράζω,
not common in present, [Refs 5th c.BC+], etc.: future κεκράξομαι [NT+5th c.BC+]: aorist 1 ἔκραξα [LXX+4th c.BC+]; ἐκέκραξα frequently in [LXX]aorist 2 ἔκρᾰγον (ἀν[LXX+5th c.BC+]perfect with present sense, κέκρᾱγα (see. below) (late κέκρᾰγα [Refs 5th c.BC+]: pluperfect ἐκεκράγειν [Refs 8th c.BC+], croak, of the raven, [Refs 5th c.BC+], Thphr. [prev. cited]; of frogs, κεκραξόμεσθα [Refs 5th c.BC+]: generally, scream, shriek, cry, σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας [Refs 4th c.BC+]; bawl, shout, κεκραγὼς καὶ βοῶν [Refs 5th c.BC+]; κεκραγέναι πρός τινα to call to.., [Refs 5th c.BC+]: with accusative cognate, μέλος κέκραγα [Refs 4th c.BC+]; ποίου (i.e. περὶ ποίου) κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ᾽ ὑπέρφρον; [Refs 5th c.BC+]:—rare in early Prose, [Refs 5th c.BC+], etc.; ἐκεκράγει ὅτι.. [Refs 2nd c.BC+]; κεκράγασιν ὡς.. [Refs 5th c.BC+]: with accusative et infinitive [Refs 5th c.BC+]
2 with accusative of things, call, clamour for, ἐμβάδας [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0