Βιβλική λέξη «σάββατον» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

σαββάτῳ [sabbatō]

Μετάφραση

en: Sabbath, the Sabbath
jp: 安息日に, 安息日
ru: субботе, субботы, субботу

Μορφολογία

γένος: ουδέτερο
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: δοτική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 11999
Αριθμός λέξεων: 7
Επαναλήψεις λήμματος: 33
Λήμμα: σάββατον

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 5:16
καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον οἱ Ἰουδαῖοι τὸν Ἰησοῦν, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ
καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον οἱ Ἰουδαῖοι τὸν Ἰησοῦν, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ
Μτ. 12:2
οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπαν αὐτῷ, Ἰδοὺ οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν σαββάτῳ
οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπαν αὐτῷ, Ἰδοὺ οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν σαββάτῳ
Ιω. 7:23
εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωϋσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ
εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωϋσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ
Μτ. 24:20
προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος μηδὲ σαββάτῳ·
προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος μηδὲ σαββάτῳ·
Ιω. 19:31
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι, ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ, ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου, ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη καὶ ἀρθῶσιν
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι, ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ, ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου, ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη καὶ ἀρθῶσιν

σάββατον [sabbaton] — Sabbath Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

σάββατον, -ου, τό (Aram. שַׁבָּתָא, transliterated σάββατα, and this being mistaken for a pl., the sing. σάββατον was formed from it), and σάββατα, -ων, τά
[in LXX for שַׁבָּת, שַׁבָּתוֹן ;]
1. the seventh day of the week, the sabbath
(a) the sing. form -ον, τὸ σ.: Mat.12:8, Mrk.2:27, Luk.6:5, al.; ἡ ἡμέρα τοῦ σ. (in LXX, Exo.20:8, al., usually τῶν σ., see infr.), Luk.13:16; 14:5; ὁδὸς σαββάτου, Act.1:12 (cf. Mat.24:29); dative, of time (τῷ) σ., Luk.6:9; 14:1; ἐν (τῷ) σ., Mat.12:2, Luk.6:7, Jhn.5:16, al.; accusative, of duration, τὸ σ., Luk.23:56 κατὰ πᾶν σ., Act.13:27; 15:21; 18:4; pl., σ. τρία, Act.17:2 R, txt. (but see infr.);
(b) as most frequently in LXX (see Swete, Mk., 17; Thackeray, Gr., 35) the pl. form, τὰ σ. (see supr. on the Aram. form. There is also an analogy in the names of other festivals, τ. ἐγκαίνια, ἄζυμα, etc.): Mat.28:1, Col.2:16; ἡ ἡμέρα τῶν σ. (Exo.20:8, al.), Luk.4:16, Act.13:14; 16:13; dative pl. (in LXX -τοις, but 1Ma.2:38 as in NT) by metaplasmus (El., § 9, 3), σάββασι, Mat.12:1, 5; 12:10-12 Mrk.1:21; 2:23; 3:2, 4, Luk.4:31; 6:2.
2. seven days, a week;
(a) the sing. form: πρώτη σαββάτσυ, Mrk.16:9 δὶς τοῦ σ. (Bl., § 35, 4; 36, 13), Luk.18:12 κατὰ μίαν σαββάτου, 1Co.16:2 pl., σ. τρία, Act.17:2 R, mg. (but see supr.);
(b) the pl. form: ἡ μία τῶν σ. (where the genitive = μετὰ τά; Soph., Lex., 43a), Mat.28:1, Mrk.16:2, Luk.24:1, Jhn.20:1, 19, Act.20:7
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

σάββατον [sabbaton] — Sabbath Liddell–Scott–Jones, LSJ

Σάββᾰτ-ον, τό,
the Hebrew [Refs] (δηλοῖ δὲ ἀνάπαυσιν.. τὸ ὄνομα [NT+1st c.AD+]: frequently in plural of the single day, [NT+3rd c.BC+]; ἡ ἡμέρα τῶν σ. [LXX+NT+1st c.AD+], frequently with variantσαββάτοις; but σάββασι is certain in [Refs 1st c.BC+]
2 period of seven days, week, εἰς μίαν σαββάτων toward the first day of the week, [NT]; τῇ μιᾷ τῶν σ[NT]; δὶς τοῦ σ. [NT]
3 Σαβάτ, the [LXX] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0