Βιβλική λέξη «προσκαλέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

προσκαλεσάμενος [proskalesamenos]

Μετάφραση

en: having called
jp: 招いて, 呼んで, 呼び寄せて
ru: призвав

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: αόριστος
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 11914
Αριθμός λέξεων: 16
Επαναλήψεις λήμματος: 25
Λήμμα: προσκαλέω

Τυχαίοι στίχοι

Μκ. 8:1
Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις πάλιν πολλοῦ ὄχλου ὄντος καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσιν, προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς λέγει αὐτοῖς
Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις πάλιν πολλοῦ ὄχλου ὄντος καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσιν, προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς λέγει αὐτοῖς
Μτ. 18:32
τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ, Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με·
τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ, Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με·
Μκ. 10:42
καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν
καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν
Μτ. 20:25
ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς εἶπεν, Οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν
ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς εἶπεν, Οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν
Μτ. 15:32
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν, Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν· καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν, Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν· καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ

προσκαλέω [proskaleō] — to call to/summon Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

προσ-καλέω, -ῶ
[in LXX chiefly for קָרָא ;]
to call to. Mid., to call to oneself (see M, Pr., 157): with accusative of person(s), Mat.10:1, Mrk.3:13; 6:7, Luk.7:19, Act.5:40, Jas.5:14, al. Metaphorical, of the Divine call: Act.2:39 with inf., Act.16:10 (see Bl., § 69, 4); before εἰς, Act.13:2†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

προσκαλέω [proskaleō] — to call to/summon Liddell–Scott–Jones, LSJ

προσκᾰλέω,
call on, summon, τινας [Refs 5th c.BC+]; address, accost, ὀνόματι [Refs 2nd c.AD+]
2 metaphorically, call forth, excite, ἔκκρισιν [Refs 2nd c.AD+]
II middle with perfect passive (see. below), call to oneself, invite, summon, τινα variant in [Refs 5th c.BC+]; especially call to one's aid, τινα Philipp. cited in [Refs 4th c.BC+]; τινὰ ἐς τὴν πολιτείαν uncertain reading in [Refs 1st c.AD+] to which I have called them, [NT]
II.2 as law-term, of an accuser, cite or summon into court, [Refs 5th c.BC+]; π. τινὰ ὕβρεως lay an action for assault, [Refs]; in full, π. δίκην ἀσεβείας πρὸς τὸν βασιλέα [Refs 5th c.BC+]:—passive, to be summoned, λιποταξίου, ξενίας, on a charge of.. , [Refs 4th c.BC+]; ὑπομεῖναι προσκληθεὶς δίκην εἰς Ἄρειον πάγον submitted to be summoned.. before the Areopagus, [Refs]; προσκληθείς summoned, [Refs 5th c.BC+]; παρὰ τοῦ.. ἔχοντος τὸν κλῆρον προσκαλεῖσθαι that citation should be made of the party in possession, [Refs 4th c.BC+]; compare πρόσκλησις.
II.3 cite as witness, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0