Βιβλική λέξη «κακόω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
κακῶσαί
[kakōsai]
Μετάφραση
en: to harm
jp: 害する
ru: злоупотребить, зла
Μορφολογία
γένος:
-
χρόνος:
αόριστος
αριθμός:
-
πτώση:
-
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 11614
Αριθμός λέξεων: 2
Επαναλήψεις λήμματος: 6
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 18:10
διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ καὶ οὐδεὶς ἐπιθήσεταί σοι τοῦ κακῶσαί σε, διότι λαός ἐστί μοι πολὺς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ
διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ καὶ οὐδεὶς ἐπιθήσεταί σοι τοῦ κακῶσαί σε, διότι λαός ἐστί μοι πολὺς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ
Πραξ. 12:1
Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας
Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας
κακόω
[kakoō]
— to harm
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
κακόω, -ῶ
(κακός), [in LXX chiefly for רָעַע hi., עָנָה pi. ;]
1.
to ill-treat, afflict, distress: with accusative of person(s),
Act.7:6, 19;
12:1;
18:10,
1Pe.3:13.
2. (not in cl.), to embitter (
Psa.106:32):
Act.14:2,†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
κακόω
[kakoō]
— to harm
Liddell–Scott–Jones, LSJ
κᾰκόω,
maltreat, distress, in [
Refs 8th c.BC+] always of persons, κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν, ἐλθὼν γάρ ῥ᾽ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη [
Refs 8th c.BC+]; μηδὲ.. κάκου κεκακωμένον
afflict not
the afflicted, [
Refs 8th c.BC+]; κ. [θεὸς] δῶμα [
Refs 5th c.BC+]:—in
passive,
to be in ill plight, be distressed, κεκακωμένος ἅλμῃ
befouled with brine, [
Refs 8th c.BC+]
2 of things,
spoil, ruin, τὰ κοινά [
Refs 5th c.BC+]; of the air,
injure a plant, [
Refs 4th c.BC+]: Astrology texts,
render unpropitious, Vett. Val.[
Refs]
injure, paralyse, τὰς ἀρχὰς τῶν νεύρων [
Refs 2nd c.AD+] —
passive, κακοῦται πᾶν τὸ σκέλος
deteriorates, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0