Βιβλική λέξη «μαθητής» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
μαθητής
[mathētēs]
Μετάφραση
en: a disciple, disciple
jp: 弟子
ru: ученик
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
И. п.
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 11386
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 156
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 16:1
Κατήντησεν δὲ εἰς Δέρβην καὶ εἰς Λύστραν. καὶ ἰδοὺ μαθητής τις ἦν ἐκεῖ ὀνόματι Τιμόθεος, υἱὸς γυναικὸς Ἰουδαίας πιστῆς πατρὸς δὲ Ἕλληνος
Κατήντησεν δὲ εἰς Δέρβην καὶ εἰς Λύστραν. καὶ ἰδοὺ μαθητής τις ἦν ἐκεῖ ὀνόματι Τιμόθεος, υἱὸς γυναικὸς Ἰουδαίας πιστῆς πατρὸς δὲ Ἕλληνος
Ιω. 20:3
Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής, καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον
Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής, καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον
Ιω. 18:15
Ἠκολούθει δὲ τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος καὶ ἄλλος μαθητής. ὁ δὲ μαθητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλθεν τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως
Ἠκολούθει δὲ τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος καὶ ἄλλος μαθητής. ὁ δὲ μαθητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλθεν τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως
Πραξ. 9:26
Παραγενόμενος δὲ εἰς Ἰερουσαλὴμ ἐπείραζεν κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς· καὶ πάντες ἐφοβοῦντο αὐτόν, μὴ πιστεύοντες ὅτι ἐστὶν μαθητής
Παραγενόμενος δὲ εἰς Ἰερουσαλὴμ ἐπείραζεν κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς· καὶ πάντες ἐφοβοῦντο αὐτόν, μὴ πιστεύοντες ὅτι ἐστὶν μαθητής
μαθητής
[mathētēs]
— disciple
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
μαθητής, -οῦ, ὁ (μανθάνω),
[in LXX only as seel. (A) in
Jer.13:21;
20:11 26(46):9 * ;]
a disciple: opposite to διδάσκαλος,
Mat.10:24,
Luk.6:40; Ἰωάννου,
Mat.9:14,
Luk.7:18,
Jhn.3:25; τ. Φαρισσίων,
Mat.22:16,
Mrk.2:18,
Luk.5:33; Μωυσέως,
Jhn.9:28 Ἰησοῦ,
Luk.6:17;
7:11;
19:37,
Jhn.6:66;
7:3;
19:38; esp. the twelve,
Mat.10:1;
11:1,
Mrk.7:17,
Luk.8:9,
Jhn.2:2, al.; later, of Christians generally,
Act.6:1, 2, 7;
9:19, al.; τ. κυρίου,
Act.9:1 (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
μαθητής
[mathētēs]
— disciple
Liddell–Scott–Jones, LSJ
μᾰθητ-ής, οῦ, ὁ,
learner, pupil, τῆς Ἑλλάδος [
Refs 5th c.BC+]; of dancing, [
Refs 4th c.BC+]: frequently in
Attic dialect of the
pupils of philosophers and rhetoricians, οὐ θέμις πλὴν τοῖς μ. λέγειν [
Refs 5th c.BC+] with
genitive _of things_, τούτου τοῦ μαθήματος μ. a
studentofit, [
Refs]; μ. ἰατρικῆς a
student of medicine,[
Refs];
apprentice, [
Refs 2nd c.AD+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0