Βιβλική λέξη «κἀγώ» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

κἀμοὶ [kamoi]

Μετάφραση

en: to me also, but to me, also to me, and to me
jp: 私にも, しかし私には, 私にもまた, そして私に
ru: и мне

Μορφολογία

πτώση: δοτική
μέρος λόγου: αντωνυμία

Στατιστικά

ID: 11233
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 49
Λήμμα: κἀγώ

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 17:6
Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς ἔδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν κἀμοὶ αὐτοὺς ἔδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετήρηκαν
Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς ἔδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν κἀμοὶ αὐτοὺς ἔδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετήρηκαν
Πραξ. 8:19
λέγων, Δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἵνα ᾧ ἐὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας λαμβάνῃ πνεῦμα ἅγιον
λέγων, Δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἵνα ᾧ ἐὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας λαμβάνῃ πνεῦμα ἅγιον
Πραξ. 10:28
ἔφη τε πρὸς αὐτούς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· κἀμοὶ ὁ θεὸς ἔδειξεν μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον·
ἔφη τε πρὸς αὐτούς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· κἀμοὶ ὁ θεὸς ἔδειξεν μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον·
Λκ. 1:3
ἔδοξε κἀμοὶ παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε
ἔδοξε κἀμοὶ παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε

κἀγώ [kagō] — and I Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κἀγώ see: ἐγώ.
ἐγώ, genitive, etc., ἐμοῦ, ἐμοί, ἐμέ (enclitic μου, μοι, με), pl. ἡμεῖς, -ῶν, -ῖν, -ᾶς,
of person(s) pron.
I.
(a) The nom. is usually emphatic, when expressed as subjc, as in Mat.3:11, Mrk.1:8, Luk.3:16, al. But often there is no apparent emphasis, as Mat.10:16, Jhn.10:17; ἰδοὺ ἐ. (= Heb. הִנֵּנִי, cf. 1Ki.3:8), Act.9:10; ἐ. (like Heb. אֲנִי), I am, Jhn.1:23 (LXX), Act.7:32 (LXX).
(b) The enclitic forms (see supr.) are used with nouns, adjectives, verbs, adverbs, where there is no emphasis: ἐν τ. πατρί μου, Jhn.14:20 μου τ. λόγους, Mat.7:24 ὀπίσω μου, Mat.3:11 ἰσχυρότερός μου, ib.; λέγει μοι, Rev.5:5 also with the prep. πρός, as Mrk.9:19, al. The full forms (ἐμοῦ, etc.) are used with the other prepositions, as δι᾽ ἐμοῦ, ἐν ἐμοί, εἰς ἐμέ, etc., also for emphasis, as Luk.10:16, Jhn.7:23, Mrk.14:7, al.
(with) The genitive μου and ἡμῶν are often used for the poss. pronouns ἐμός, ἡμέτερος: τ. λαόν μου, Mat.2:6 μου τῂ ἀπιστιᾳ, Mrk.9:24
(d) τί ἐμοὶ καὶ σοί ( = Heb. מַה־לִי וָלָךְ, Jdg.11:12, al.), i.e. what have we in common: Mat.8:29, Mrk.1:24; 5:7, Luk.8:28, Jhn.2:4; τί γάρ μοι, 1Co.5:2
(e) The interchange of ἐγώ and ἡμεῖς, common in π., appears in Pauline Epp. (see M, Pr., 86f., M, Th., 131f.).
(f) κἀγώ (= καὶ ἐγώ), and I, even I, I also: Mat.2:8, Luk.2:48, Jhn.6:56, Rom.3:7, 1Co.7:40, al.; κἀγώ . . . καί, both . . . and, Jhn.7:28
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κἀγώ [kagō] — and I Liddell–Scott–Jones, LSJ

κἀγώ [ᾱ],
Attic dialect crasis for καὶ ἐγώ. Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0