Βιβλική λέξη «κακόω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐκάκωσεν
[ekakōsen]
Μετάφραση
en: afflicted
jp: 苦しめた
ru: угнетал
Μορφολογία
χρόνος:
aor. ind. act.
αριθμός:
ενικός
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 11063
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 6
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 7:19
οὗτος κατασοφισάμενος τὸ γένος ἡμῶν ἐκάκωσεν τοὺς πατέρας τοῦ ποιεῖν τὰ βρέφη ἔκθετα αὐτῶν εἰς τὸ μὴ ζῳογονεῖσθαι
οὗτος κατασοφισάμενος τὸ γένος ἡμῶν ἐκάκωσεν τοὺς πατέρας τοῦ ποιεῖν τὰ βρέφη ἔκθετα αὐτῶν εἰς τὸ μὴ ζῳογονεῖσθαι
κακόω
[kakoō]
— to harm
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
κακόω, -ῶ
(κακός), [in LXX chiefly for רָעַע hi., עָנָה pi. ;]
1.
to ill-treat, afflict, distress: with accusative of person(s),
Act.7:6, 19;
12:1;
18:10,
1Pe.3:13.
2. (not in cl.), to embitter (
Psa.106:32):
Act.14:2,†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
κακόω
[kakoō]
— to harm
Liddell–Scott–Jones, LSJ
κᾰκόω,
maltreat, distress, in [
Refs 8th c.BC+] always of persons, κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν, ἐλθὼν γάρ ῥ᾽ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη [
Refs 8th c.BC+]; μηδὲ.. κάκου κεκακωμένον
afflict not
the afflicted, [
Refs 8th c.BC+]; κ. [θεὸς] δῶμα [
Refs 5th c.BC+]:—in
passive,
to be in ill plight, be distressed, κεκακωμένος ἅλμῃ
befouled with brine, [
Refs 8th c.BC+]
2 of things,
spoil, ruin, τὰ κοινά [
Refs 5th c.BC+]; of the air,
injure a plant, [
Refs 4th c.BC+]: Astrology texts,
render unpropitious, Vett. Val.[
Refs]
injure, paralyse, τὰς ἀρχὰς τῶν νεύρων [
Refs 2nd c.AD+] —
passive, κακοῦται πᾶν τὸ σκέλος
deteriorates, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0