Βιβλική λέξη «κακόω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

κακώσουσιν [kakōsousin]

Μετάφραση

en: will afflict
jp: 苦しめる
ru: будут угнетать

Μορφολογία

χρόνος: fut. ind. act.
αριθμός: πληθυντικός
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 11014
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 6
Λήμμα: κακόω

Λίστα στίχων (1)

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 7:6
ἐλάλησεν δὲ οὕτως ὁ θεὸς ὅτι ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ καὶ κακώσουσιν ἔτη τετρακόσια·
ἐλάλησεν δὲ οὕτως ὁ θεὸς ὅτι ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ καὶ κακώσουσιν ἔτη τετρακόσια·

κακόω [kakoō] — to harm Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κακόω, -ῶ
(κακός), [in LXX chiefly for רָעַע hi., עָנָה pi. ;]
1. to ill-treat, afflict, distress: with accusative of person(s), Act.7:6, 19; 12:1; 18:10, 1Pe.3:13.
2. (not in cl.), to embitter (Psa.106:32): Act.14:2,†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κακόω [kakoō] — to harm Liddell–Scott–Jones, LSJ

κᾰκόω,
maltreat, distress, in [Refs 8th c.BC+] always of persons, κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν, ἐλθὼν γάρ ῥ᾽ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη [Refs 8th c.BC+]; μηδὲ.. κάκου κεκακωμένον afflict not the afflicted, [Refs 8th c.BC+]; κ. [θεὸς] δῶμα [Refs 5th c.BC+]:—in passive, to be in ill plight, be distressed, κεκακωμένος ἅλμῃ befouled with brine, [Refs 8th c.BC+]
2 of things, spoil, ruin, τὰ κοινά [Refs 5th c.BC+]; of the air, injure a plant, [Refs 4th c.BC+]: Astrology texts, render unpropitious, Vett. Val.[Refs]injure, paralyse, τὰς ἀρχὰς τῶν νεύρων [Refs 2nd c.AD+] —passive, κακοῦται πᾶν τὸ σκέλος deteriorates, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0