Βιβλική λέξη «διάλεκτος» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
διαλέκτῳ
[dialektō]
Μετάφραση
en: language
jp: 言葉で, 言語で, 方言, 言語
ru: наречии, языке
Μορφολογία
γένος:
θηλυκό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
Д. п.
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 10471
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 6
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 1:19
καὶ γνωστὸν ἐγένετο πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλήμ, ὥστε κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ [ἰδίᾳ] διαλέκτῳ αὐτῶν Ἀκελδαμάχ, τοῦτ᾿ ἔστιν, Χωρίον Αἵματος
καὶ γνωστὸν ἐγένετο πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλήμ, ὥστε κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ [ἰδίᾳ] διαλέκτῳ αὐτῶν Ἀκελδαμάχ, τοῦτ᾿ ἔστιν, Χωρίον Αἵματος
Πραξ. 2:8
καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν
καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν
Πραξ. 26:14
πάντων τε καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ἤκουσα φωνὴν λέγουσαν πρός με τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ, Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν
πάντων τε καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ἤκουσα φωνὴν λέγουσαν πρός με τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ, Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν
Πραξ. 2:6
γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθεν τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν
γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθεν τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν
Πραξ. 21:40
ἐπιτρέψαντος δὲ αὐτοῦ ὁ Παῦλος ἑστὼς ἐπὶ τῶν ἀναβαθμῶν κατέσεισεν τῇ χειρὶ τῷ λαῷ· πολλῆς δὲ σιγῆς γενομένης προσεφώνησεν τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ λέγων
ἐπιτρέψαντος δὲ αὐτοῦ ὁ Παῦλος ἑστὼς ἐπὶ τῶν ἀναβαθμῶν κατέσεισεν τῇ χειρὶ τῷ λαῷ· πολλῆς δὲ σιγῆς γενομένης προσεφώνησεν τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ λέγων
διάλεκτος
[dialektos]
— language
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
διά-λεκτος, -ου, ἡ
(διαλέγομαι), [in LXX: Dan LXX 1:4 (לָשׁוֹן),
Est.9:26 * ;]
1.
conversation, discourse, speech (Plat., Dem., al.).
2. As in Polyb. and later writers, the
language or
dialect of a particular country or district:
Act.1:19;
2:6, 8;
21:40;
22:2;
26:14.†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
διάλεκτος
[dialektos]
— language
Liddell–Scott–Jones, LSJ
διάλεκτ-ος, ἡ,
discourse, conversation, [
Refs 5th c.BC+];
discussion, debate, argument, [
Refs]; opposed to ἔρις, [
Refs]
2 common language, talk, δ. ἡ πρὸς ἀλλήλους [
Refs 4th c.BC+]
II speech, language, [
Refs 5th c.BC+]; δ. ἀμνίου, opposed to τὰ ἔνδον δράκοντος, [
Refs 5th c.BC+];
articulate speech, language, opposed to φωνή, [
Refs 4th c.BC+]; but also,
spoken, opposed to written
language, [
Refs 1st c.BC+]
II.2 the language of a country, [
Refs 2nd c.BC+]: especially
dialect, as Ionic, Attic, etc., [
Refs 2nd c.BC+]; also,
local word or
expression, [
Refs 1st c.AD+]
III way of speaking, accent, [
Refs 4th c.BC+]
III.2 plural,
modes of expression, [
Refs 4th c.BC+]
IV style, πανηγυρική, ποιητικὴ δ., [
Refs 1st c.BC+]: especially
poetical diction, [
Refs 1st c.BC+]
V of musical instruments,
quality, 'idiom', [
Refs 4th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0