Βιβλική λέξη «κράζω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἔκραζον
[ekrazon]
Μετάφραση
en: cried, cried out, were shouting
jp: 叫んだ
ru: вопили, кричали, восклицали
Μορφολογία
χρόνος:
несов.
αριθμός:
πληθυντικός
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 10182
Αριθμός λέξεων: 8
Επαναλήψεις λήμματος: 47
Τυχαίοι στίχοι
Μκ. 3:11
καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρουν, προσέπιπτον αὐτῷ καὶ ἔκραζον λέγοντες ὅτι Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ
καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρουν, προσέπιπτον αὐτῷ καὶ ἔκραζον λέγοντες ὅτι Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ
Μκ. 11:9
καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον, Ὡσαννά· Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου·
καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον, Ὡσαννά· Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου·
Πραξ. 19:28
Ἀκούσαντες δὲ καὶ γενόμενοι πλήρεις θυμοῦ ἔκραζον λέγοντες, Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων
Ἀκούσαντες δὲ καὶ γενόμενοι πλήρεις θυμοῦ ἔκραζον λέγοντες, Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων
Πραξ. 19:32
ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλο τι ἔκραζον, ἦν γὰρ ἡ ἐκκλησία συγκεχυμένη, καὶ οἱ πλείους οὐκ ᾔδεισαν τίνος ἕνεκα συνεληλύθεισαν
ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλο τι ἔκραζον, ἦν γὰρ ἡ ἐκκλησία συγκεχυμένη, καὶ οἱ πλείους οὐκ ᾔδεισαν τίνος ἕνεκα συνεληλύθεισαν
Μτ. 21:9
οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες αὐτὸν καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες, Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαυίδ· Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου· Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις
οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες αὐτὸν καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες, Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαυίδ· Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου· Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις
κράζω
[krazō]
— to cry
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
κράζω [in LXX for זָעַק, צָעַק, קָרָא, etc. ;]
in cl. chiefly poët.,
1. prop. onomatop., of the raven, to croak, hence generally, of inartic. cries,
to scream, cry out (Æsch., al.):
Mrk.5:5;
9:26;
15:39 (Rec., R, mg.),
Luk.9:39, al.; of crying for vengeance (cf.
Gen.4:10),
Jas.5:4.
2. to cry, call out with a loud voice: with accusative of thing(s),
Act.19:32 before orat. dir.,
Mrk.10:48,
Luk.18:39, al.; (ἐν) φωνῇ μεγάλῃ,
Mrk.5:7,
Rev.14:15, al.; λέγων,
Mat.8:29, al.; of public teaching,
Jhn.1:15,
Rom.9:27, al.; of importunate prayer (cf.
Job.35:12,
Psa.3:5, al.),
Rom.8:15,
Gal.4:6; pf. with Pres. sense (vernac.; M,
Pr., 147),
Jhn.1:15 SYN.: see: βοάω (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
κράζω
[krazō]
— to cry
Liddell–Scott–Jones, LSJ
κράζω,
not common in
present, [
Refs 5th c.BC+], etc.:
future κεκράξομαι [
NT+5th c.BC+]:
aorist 1 ἔκραξα [
LXX+4th c.BC+]; ἐκέκραξα frequently in [
LXX]
aorist 2 ἔκρᾰγον (ἀν[
LXX+5th c.BC+]
perfect with
present sense, κέκρᾱγα (see. below) (late κέκρᾰγα [
Refs 5th c.BC+]:
pluperfect ἐκεκράγειν [
Refs 8th c.BC+],
croak, of the raven, [
Refs 5th c.BC+], Thphr. [prev. cited]; of frogs, κεκραξόμεσθα [
Refs 5th c.BC+]: generally,
scream, shriek, cry, σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας [
Refs 4th c.BC+];
bawl, shout, κεκραγὼς καὶ βοῶν [
Refs 5th c.BC+]; κεκραγέναι πρός τινα
to call to.., [
Refs 5th c.BC+]: with
accusative cognate, μέλος κέκραγα [
Refs 4th c.BC+]; ποίου (i.e. περὶ ποίου) κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ᾽ ὑπέρφρον; [
Refs 5th c.BC+]:—rare in early Prose, [
Refs 5th c.BC+], etc.; ἐκεκράγει ὅτι.. [
Refs 2nd c.BC+]; κεκράγασιν ὡς.. [
Refs 5th c.BC+]: with
accusative et
infinitive [
Refs 5th c.BC+]
2 with
accusative of things,
call, clamour for, ἐμβάδας [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0